လူတစ္ေယာက္၏ ပင္ကိုယ္ စရိုက္တြက္နည္း

လူတစ္ေယာက္၏ ပင္ကိုယ္ စရိုက္တြက္နည္း


သိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ထပ္တြက္ မသိေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲတြက္ေပါ့ ။
ဒီနည္းကေတာ့ လူတိုင္းရဲ႕ ပင္ကိုယ္ စရိုက္ကို တြက္နည္းေလးပါ
ၿမန္မာသကၠရာဇ္ကို အေၿခခံၿပီး ေဟာတဲ့ နည္းေလးပါ

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးသကၠရာဇ္နဲ႔ ေမြးနံကိုသိရင္ သူရဲ႕ပင္ကိုယ္ အတြင္းသေဘာကို သိနိုင္တဲ့ နည္းေလးမို့
ဆရာစံဇာဏီဘို ရဲ႕ တြက္နည္းေလးကို သူငယ္ခ်င္းတို့အတြက္ တင္ၿပလိုက္ပါတယ္
လူတစ္ဦးဆီမွာ ပင္ကိုယ္ `ဇ´ ေလးေတြ ပါလာတတ္ပါတယ္ ။
(0) ေလာဘႀကီးသူ
(1) ေဒါသႀကီးသူ
(2) ေမာဟစိတ္လြန္ကဲသူ
(3) ေမတၱာစိတ္ရိွသူ
(4)ဂရုဏာစိတ္မ်ားသူ
(5) မုဒိတာ တရားလက္ကိုင္ထားသူ
(6)ဥေပကၡာသမား

ဆိုၿပီး (7)မ်ိဳး ခြဲၿခာထားပါတယ္ .......။
သူငယ္ခ်င္းတို့ေရ ...ကိုယ့္အတြက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္သူအတြက္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ တြက္ႀကည့္လိုက္ႀကရေအာင္ေနာ္........................။

တြက္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္ ကို္ယ္ရဲ႕ ေမြးသကၠရာဇ္ရယ္ ၊ေမြးနံကို ဂဏန္းေၿပာင္းၿပီး ေပါင္းပါ
ရတဲ့ အေၿဖ (7) နဲ႔ စားရပါမယ္ ထြက္လာတဲ့ အေၿဖကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ ပင္ကိုယ္စရိုက္ေပါ့ ။

ဥပမာ -
ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္က 1353 ခု ေသာႀကာသားဆိုေတာ့ 6ေပါ့
1353+6=1359
1359÷7=1 ႀကြင္းေပါ့

ျမန္မာေမြးႏွစ္မသိတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့

အဲဒီထဲမွာ အဂၤလိပ္ခုႏွစ္က ျမန္မာခုႏွစ္ေျပာင္းျပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္ .

ကဲ .....ေအာက္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕ စရိုက္ေလးကို ႀကည့္ႀကတာေပါ့ ....
အႀကြင္း (0) ေလာဘ
သူကေတာ့ လိုခ်င္စိတ္မ်ားတယ္ ။ရတာနဲ႔ မတင္းတိမ္ဘူး ။ေရာင္႔၇ဲတဲ့ စိတ္မရိွဘူး ။ေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ မေပ်ာ္ဘူး ဒီထက္သာယာတဲ့ဘ၀ကို လိုလားတဲ့ သူ။ တစ္ခုမၿပီးခင္ ေနာက္တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္ ဘယ္အရာမဆို လက္၀ါးႀကီး အုပ္ခ်င္တယ္ ။
ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေနာက္လိုက္မလုပ္ခ်င္ဘူး ။ ကိုယ္ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို့ဆိုရင္ ဘယ္အရာကုိမွ မေထာက္ထားဘူး မွားသည္မွန္သည္ မခြဲၿခားဘူး ဘယ္နည္းနဲ့ မဆို ရအာင္ယူမွ ေက်နပ္တဲ့ သူ။ လိုခ်င္စိတ္မ်ားေတာ့ ဘာမဆုိလုပ္ရမွာ ၀န္မေလးသူေပါ့။ ခ်မ္းသာလိုတယ္ ႀကြယ္၀လိုတယ္ ခ်မ္းသာခ်င္ကိုလဲ ရမဲ႔ သူ။ ဒါေပမဲ႔ မွားလား မွန္လား တရား၀င္လား တရားမ၀င္လား
ေတြးမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒုကၡေတာ့ ေတြ့နိုင္တာေပါ့ ။ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ပါေစ သူကဘ၀ကို ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ့ ၿဖတ္သန္းမည့္သူပါ။ သူတစ္ပါးမွာရိွတာထက္ လိုခ်င္စိတ္ၿမင့္မားေနေတာ့ လူေတာ္ေတြ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္ ။ လိုခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးကို စနစ္တက် အသံုးၿပဳသြာမယ္ဆိုရင္ ဒိတ္ဒိတ္ လူသားဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ရမွာ အမွန္ပါ ။။။။။။။

အႀကြင္း (1) ေဒါသ
စိတ္ႀကီးတယ္ မဟုတ္မခံစိတ္မ်ားတယ္ မေတာ္မတရား လုပ္တာေတြ့ရင္ ကိုယ့္ကိစၥမဟုတ္လဲ ၀င္ပါဖို့ ၀င္ေၿပာဖို့ ၀န္မေလးတဲ႔သူ ေဘးကေန အလိုလို ေဒါသထြက္ေနတတ္တယ္ ။ စိတ္တိုေဒါသထြက္ရင္လဲ ဘာမဆို လုပ္ပစ္ေၿပာပစ္လိုက္မွ
ေက်နပ္တဲ႔သူေပါ့ ။ စိတ္ကသာႀကီးပါတယ္ သူ့နွလံုးသားကေတာ့ ၿဖဴစင္လြန္းပါတယ္ ။ ဘယ္ေတာ့မွလဲ ကိုယ့္ဘက္ကစၿပီး ရန္မလုပ္ဘူး သန္႔သန္႔ေလးေၿပာတတ္ဆိုတတ္တယ္ ။ လာေစာ္ကားၿပီး လာၿငိၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ စိန္ေခၚရင္ တိမ္ေပၚ အထိ လိုက္မဲ့သူပဲ ။ ပင္ကုိစိတ္ရင္းေကာင္းတယ္ ။ သူတစ္ပါးကို ေပးရမွာ ေကၽြးရမွာ ထိပ္ဆံုးကေပါ့ ။ဒါေပမဲ့ စိတ္ၿမန္ ေဒါသ ထြက္လြယ္တာေႀကာင့္ အႏၱရာယ္ အၿမဲ ရင္ဆိုင္ရတတ္တယ္။ စိတ္ၿမန္ပံုကေတာ့ ဖိနပ္စီးရတာ ခက္ေနရင္ေတာင္ ဖိနပ္ကိုကန္ထုတ္ ရန္လုပ္ၿပီး ဖိနပ္မပါပဲ ေလွ်ာက္သြာတတ္တဲ့ သူမ်ိဳး။ ကိုယ္ကို လာေစာ္ကားလာရင္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ ၿဖစ္ခဲ့တာကို စဥ္းစားၿပီး စိတ္ထဲမွာ တစ္ႏံု့ႏံု႔နဲ့ ေတြးျပီး ႀကိတ္မနိုင္ခဲမရ ေဒါပြေနတတ္တယ္ ။ အဲဒီစိတ္ကေလးကို ထိန္းႏိုင္တဲ့ ေန့ေရာက္ရင္ ခ်မ္းသာႀကီးပြားတဲ့ လမ္းေပၚကို စေရာက္တဲ့ေန့ပါပဲ ။ ဘယ္သို့ဆိုေစ ``လူေၿဖာင့္စိတ္တို´´ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း အလြန္ရိုးေၿဖာင့္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ။။။။

အႀကြင္း (2)ေမာဟ
သိပ္ေတြေ၀တတ္တယ္ ဘယ္အရာမဆို ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္ မခ်နိုင္ဘူး ။အရာရာကို ေမ့ေလွ်ာ႔ေနတတ္တယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလး ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ေငးေမာေနတတ္တာေတာင္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္ ။ သီးသန္႔ေနလို့စိတ္ၿပင္းတယ္ ။ၿပသနာတစ္ခု တစ္ေယာက္ထဲ မေၿဖရွင္းနိုင္ဘူး ေၿမြမေသ ဒုတ္မက်ိဳး လုပ္တတ္တယ္ ။ အလြန္ေတာ္တဲ႔ ၿဖန္ေၿဖေရ း သမာေလး။ ႀကား၀င္ေၿဖရွင္း ရမယ္ဆိုရင္ နွစ္ဖက္ႏွခြ ၿမင္တဲ႔သူ။ အေၿပာေအးေအးေလးနဲ႔ က်ေလာက္ေအာင္ ေၿပာတတ္တဲ႔သူ။ သူ႔၇ဲ႔ ရိုးပံုေအးပံုေႀကာင္႔ လူတိုင္းက ခင္ႀကတယ္ ။ သူကေတာ့ ေရာက္တဲ႔ေနရမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနမယ္ ။ ၿပသနာေတြ႔ရင္ေတာင္ ဒါေတြကို ေမ့ေလွ်ာ႕ၿပီး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနမဲ႔ သူပဲ ။ဒါ႔ေႀကာင္ဘာကိုမွ ေလးေလးနက္နက္ မရိွဘူးလို့ အထင္ခံရတတ္တယ္ ။ စကားသာ က်ေလာက္ေအာင္ေၿပာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေရွ႕ေနာက္မညီ ေၿပာၿပီးတာေတြ ေမ့တတ္ၿပန္တယ္ ။စိတ္ဓာတ္တတ္လြယ္ က်လြယ္တယ္ ။ အရာရာ မၿပတ္မသား ေႏွာင္႔ေႏွးလြန္းေတာ့ ဘ၀အခြင္႔အေရး ေတြ မႀကာခဏ လက္တစ္လံုးႀကား ဆံုးရံႈးရတတ္တယ္ ။ သူ႔ဘ၀ကို နိုင္နိုင္နွင္းနွင္း ပဲ႔ထိန္းေပတဲ႔ သူရိွမွ သူဘ၀က ဟန္က်မယ္ ။ ေနာက္ကတစ္ခ်ိန္လံုး လိုက္ေၿပာေနမွ တန္ရံုက်မွာ ။အေၿပာခံရလို့ စိတ္ဆိုးမွာေတာ့ မပူနဲ သူကဘယ္ေတာ့မွ မွတ္မထားလို့ပါ ။

အႀကြင္(3) ေမတၱာ
သူကေတာ့ ေမတၱာ ရွင္ႀကီးေပါ့ ။အားနာတတ္တယ္ ၊ယံုစားလြယ္တယ္ ၊သူတစ္ပါးအေပၚ ခြင္႔လြတ္နားလည္စိတ္ရိွတယ္ ။ သည္းခံစိတ္ရိွတဲံ႔ေနရမွာ နွစ္ေယာက္မရိွဘူး ေအာခ်ရေလာက္တဲ ႔ အထိေပါ့။ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲတယ္။လူသားအားလံုးအေ ပၚေလးေလး စားစား ဆက္ဆံတတ္တယ္ ။ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အၿမဲ နွိမ္႔ခ်ေနတတ္တယ္ ။သူအေနနဲ႕ ရိုးေပမဲ႔႕ သြားအထင္မေသးပါနဲ႔ သူ႕မွာခ်စ္တဲ ခင္တဲသူေတြ အလြန္ေပါတဲသူပါ ။လမ္းေလဂ်ပိုး လူမိုက္ကအစ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး အထိ သူ႕ကိုခင္ႀကတယ္ ။ အေရးအေႀကာင္းဆို ကူညီဖို့အသင္႔ပဲ ။ၿမင္႕ၿမတ္တဲံ႔ စိတ္သေဘာထား အေပၚ လူတိုင္းက ေနရာေပး ဆက္ဆံႀကတယ္ ။ရန္သူအေပၚမွာေတာင္ေမတၱာထား ေတာ့ ေဘးလူေတြနာမလည္ အားမလိုအား မရ ၿဖစ္တတ္ႀကတယ္။ဒါေပမဲ႔ ရန္သူကိုေမတၱာနဲ ႕ အဆံုးမွာ စည္းရံုးနုိင္တဲ႕ သူပါ ။စိတ္သေဘာထား ႀကီးတယ္ မဟုတ္တာ မလုပ္တဲ့သူ။ ဘယ္သူ႕ကိုမဆို တန္ဖို့းထားဆက္ဆံတတ္တယ္။အေၿပာသမားမဟုတ္ဘူး လက္ေတြ႕႔ဆန္တယ္ ။ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္တဲ႕သူ။ အခ်စ္ေမတၱာ အေပၚ အေလးအနက္ထားတယ္ ။ အခက္အခဲ ကိုရင္ဆိုင္ရရင္ေတာင္ ေမတၱာ ေရွ႔ထားၿပီး ေအာင္ၿမင္မႈကို ရယူတဲ႔သူ ပါ ။ အားလံုးသိပါတယ္ ေအာင္ၿခင္(8)ပါးကို ၿမတ္စြာဘုရားက ေမတၱာနဲ႔ ေအာင္ၿမင္ခဲ႕တာကိုေလ။

အႀကြင္း(4)ဂရုဏာ
ရင္တဲမွာစာနာတတ္တယ္ ၊ ခံစားတတ္တယ္၊ ႀကင္နာတဲ႔စိတ္အၿပည့္ရိွေနတယ္ ။ သိပ္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တယ္။ ခ်စ္သူခင္သူၿဖစ္ေစ သတၱ၀ါေတြကိုၿဖစ္ေစ ``သနားပါတယ္ေနာ္´´ ဆိုၿပီး စာနာစိတ္နဲ႔ အၿမဲ ကူညီလို့စိတ္ရိွတယ္ ။သနားေအာင္ေၿပာရင္ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဆိုးေနပါေစ ခြင္႔လႊတ္တယ္ ။ ဂရုဏာသမားမို့ ရန္သူကိုေတာင္ သနားတတ္တဲသူ ။စိတ္ဆိုးလဲ ခဏပဲ ။ရန္သူကို သူ႔ခမ်ာ ငါ႔ကိုတစ္ခ်ိန္လံုး ရန္လိုေနတာ သနားပါတယ္တဲ႔ေလ။ဒါေပမဲ သူကသူတစ္ပါးအေပၚ ဂရုနာထားသလိုသူ႕အေပၚမွာ ဂရုစိုက္မွ ေက်နပ္တတ္တဲသူ။ သူကိုဂရုမစိုက္ဘူး အေလးမထာဘူး အခ်စ္ေပါ့တယ္လို့ ထင္ရင္ စိတ္ေကာက္ၿပီး ၀ုန္းတိုင္းက်ဲ အရြဲ႔တိုက္တတ္သူ။ ၀မ္းနည္းလြယ္တယ္ တစ္ဇြတ္ထိုူးလုပ္တတ္တယ္ ။ ငါေကာင္းသေလာက္ငါ႔အေပၚမေကာင္းဘူးလို့ စိတ္၀င္ ၀မ္းနည္းသြာၿပီဆိုရင္ အၿမန္ေလးသာ ေခ်ာ႔႕လိုက္ပါ ။လူပံုစံ စတိုင္၊ ဟန္ပန္က အစ ၿပဳမူေၿပာဆိုပံုက မာက်စ္က်စ္ ၊ဘုခြေၿပာ၊ မသနားတတ္တဲ႕ ႀကင္နာစိတ္မရိွတဲ႕ သူလိုအၿပင္ပန္းမွာ ေပၚေနတယ္ ။ တကယ္အတြင္းစိတ္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဂရုဏာ အၿပည့္ရိွတဲသူပါ ဂရုဏာႀကီးတဲ႕ ဟန္ေဆာင္ေနတဲ႕ သူနဲေတာ့ တၿခာစီေပါ့ ။သူ႕သေဘာ သူ႕သဘာ၀ သူ႕မေနာကိုသိတဲ႕ သူေတြကေတာ့ ေလးေလးစားစား နဲ႔ သူ႔အရိပ္ကို ခို၀င္ႀကတယ္ ။ ဦးေဆာင္သူ ၊ဆရာေတြ ၊ သမားေတာ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ကရုဏာရွင္ေတြေပါ့ ။

အႀကြင္း(5)မုဒိတာ
မုဒိတာကို လက္ကိုင္ထားနိုင္သူမ်ိဳးကေတာ့ ရွားပါးလွပါတယ္ ။သူကေတာ့ ရွားရွားပါးပါးထဲက သူတစ္ေယာက္မို့ လူတစ္ေသာင္းမွာ တစ္ေယာက္ေတြ႕ခဲလွတဲ႕ မုဒိတာ ပြားနိုင္တဲ႕ သူတစ္ေယာက္ေပါ့ ။သူတစ္ပါးေအာင္ၿမင္တာ ၊ခ်မ္းသာႀကြယ္၀တာ ၊ ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ၿဖစ္တာ၊နာမည္ႀကီးတာ ၊ေငြရတာ ၊အလုပ္တိုးတတ္တာ ေတြ႕ရင္ ကို္ယ္ကပဲ ဒါေတြကို ခံစားေနရသလိုလိုနဲ႕ ပိတိၿဖာၿပီး ေဘးကေနႀကည္ႏူးေနတတ္တဲ႕ သူမ်ိဳး ဒီကမၻာမွား ရွားပါတဲသူေပါ့။ မနာလို ၀န္တိုစိတ္မရိွဘူးအတင္းအဖ်င္းမေၿပာတတ္ဘူး ၊ၿမင့္ၿမတ္တဲ႕ စိတ္ရိွတယ္ ။အရာရာ ရင္ထဲ ခံစားၿပီးမွ လုပ္တတ္ေၿပာတတ္တဲ့သူ ။မွန္ကန္ ၿမင့္ၿမတ္တဲ႕စိတ္ေႀကာင့္ေအာင္ၿမင္မႈထိတ္တန္းေရာက္တယ္။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးကို ေ၀ဖန္တိုက္ခုိက္တာ ၊သူတစ္ပါးကို ငယ္က်ိဳးငယ္နာ ေဖာ္ၿပီး ဒုကၡေပးတာမ်ိဳးလံုး၀မုန္းတီးတယ္ ။ ကိုယ္ကလဲ မလုပ္ဘူး၊လုပ္ရပ္ေတြကိုလဲ လက္မခံဘူး ။ေရွာင္ရွားတယ္ ။.သူတစ္ပါ း အားနည္ခ်က္အားသာခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ခ်ီက်ဴးၿပီးေကာင္းတဲ႕ အၿပဳသေဘာေတြကို အႀကံေပးမႈေလးေတြေႀကာင့္ သူ႕ကိုခ်စ္ခင္သူေတြေပါတယ္ ။မနာလို၀န္တိုစိတ္မရိွပဲ သူတစ္ပါးအေပၚ မွ်ေ၀ခံစား တတ္လို့ ႀကီပြားေအာင္ၿမင္မွာ မလြဲပါဘူး ။အရာရာ အေပၚမွာ ရင္ထဲက လိႈက္လႈိက္လဲွလွဲ နဲ႕ ၿဖစ္ထြန္းေစသလို ကိုယ္တိုင္လဲ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ မွန္ွမွန္နဲ႕အၿမဲႀကိဳးစားေနတဲ႕ ၿမင့္ၿမတ္တဲ ႕ နွလံံုးသား ပိုင္ရွင္တစ္ဦးပါ ။

အႀကြင္း(6)ဥေပကၡာ
အလြန္ထူးၿခားတဲ႕ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ေပါ့။ ဘာသိဘာသာ ေအးေအးေဆေဆးပဲ ေနတတ္တယ္ ။ သူုတစ္ပါးကိစၥေတြကိုလဲ ကို္ယ္နဲ႕မဆိုင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစာေနတတ္တယ္။ ၀င္ၿပီး စြတ္ဖက္တဲ႕ သဘာ၀ ကင္းတယ္ ။ရန္သူကိုေတာင္ ေဒါသထြက္ၿပီး ရင္မဆိုင္ပဲ မသိသလို့ ကိုယ္႕ကို ရန္လုပ္တာ မဟုတ္သလို့ ခပ္မဆိတ္ေနတတ္တယ္။ ဥေပကၡာၿပဳ ေက်ာခိုင္းေနတတ္တယ္ တည္ႀကည္တည္ၿငိမ္ၿပီး လူးသားအာလံုးကို ကိုယ္စိတ္ကမွန္တယ္ထင္တာလုပ္ေနႀကတာပဲတဲ႕ ။ ဘာ၀င္စြတ္ဖက္စရာလို့လဲဆိုတဲ႕ သေဘာ ထားတတ္တယ္ ။ ကိုယ္႕ကိစၥနဲ႕ ဆိုင္တဲ႕ ၀န္းက်င္အလုပ္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္တတ္လို့ ေအာင္ၿမင္ႀကီးပြားႀကပါတယ္ ။ ထူးၿခားခ်က္က အေနေအးၿပီး အရာရာ ကိုမသိဘူးမထင္နဲ႕ ။ အရာရာကို သိတယ္ ေလ့လာတယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို အၿမဲ ေလ့လာေနတယ္ ။ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႕ အေႀကာင္ း ဆက္ေတြအေပၚ နားလည္လြန္းလို့ အရာရာကို အၿပစ္မၿမင္ပဲ ေနတတ္တဲ့သူ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ ဒုကၡေတြကို သူ႕ဆီမွာ အကူညီေတာင္း ႀကည့္။ ကိုယ္႕ၿပသနာ တစ္ခုကို သူ႕ၿပသနာတစ္ခုလို လႈိုက္လႈိုက္လွဲလွဲ သေဘာထာၿပီး ကူညီမွာေသခ်ာတယ္ ။ကိုယ္နဲ႕ မပတ္သက္သမွ် ၀င္မပါဘူး။ ကိုယ္နဲ မိတ္ဆက္မေပးသမွ် မည္မွ်မ်က္မွန္းတန္းေနပါေစ ၿပံဳးၿပႏႈတ္ဆက္မွာမဟုတ္ဘူး ။ ယဥ္ေက်းတယ္ သိမ္ေမြ႔တယ္ ၊ အေရႀကံဳလာရင္ တကယ္အားထားရတယ္ ။ အကယ္ကို အၿမင္ႀကည္လင္တဲ႔ သူေတြေပါ့ ။တစ္ေန႔မွာသူဟာ ဘာသာ သာသနာအတြက္ တန္ဖိုးရိွတဲ႔လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္နိုင္သူ ေတြလို့ ေရွ့ပညာရိွေတြက ဆိုပါတယ္ ။

Credit - ဆရာ စံဇာဏီဘို

" ခါတေပါင္း "

" ခါတေပါင္း "

ဂိမွန္အတာ ေလယဥ္လြင္႔ခ်ိန္မို႔

မိန္ၿပန္ခါ ေႏြတြင္ပြင္႔ရွာႀက
ေရႊအင္ႀကင္းငယ္တုိ႔ ရိုးတံနီ။

ခါတေပါင္း ရြက္ေဟာင္း အကုန္ေႀကြလို႔ စံုေၿခမွာေရာ္၀ါရင္႔တာက
ႀကံဳေလေနာ္ ေပၚလာပြင္႔တယ္ ပန္းမင္းသရဖီ။

ဥတၱရာ ေဗြဘံုလမ္းဆီက ႀကယ္ၿပဳဗၺာ ေငြယုန္နန္းဆီသုိ႔
စန္းၿပည္႔ၿပည္႔ယွဥ္ခါမွီ ဗာဟီရယ္က အေၿပာင္း။

ေႏြခ်ိန္ခါ ေငြမိလႅာ ၿပာရီေရာပါလုိ႔
ဥႀသဖုိတြန္သံႀကည္ေတာ႔
ေသာတာပန္ မဟာေထရ္တို႔ေတာင္ မဆည္နုိင္ မ်က္ရည္စို႔ရွာလိမ္႔
အဘိညာဥ္ စ်ာန္ယာဥ္ႀကိဳ ႔ပါလုိ႔ နယ္ရွစ္ခြင္ ၿမဴၿခည္ဆို႔တယ္
လြမ္းဖုိ႔တေပါင္း...............။


ဦးပုည

သတိရၿခင္း..........................

ေလွ်ာက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ေတာ္၀င္လမ္းကိလည္းသတိရတယ္................
အတူစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကန္တင္း ကိုလညး္ သတိရတယ္.....................
T-3 T- 4 ေရွ႔က ခ်စ္သူလမ္းႀကားေလးကိုလညး္ သတိရတယ္..............
ဒဂံုတကၠသိုလ္ႀကီး က ၿမန္မာစာဌာန ကိုလည္းသတိရတယ္.....................
ရုကၡေဗဒ ဌာန ကလက္ေတြ႔ခန္းေတြကိုလည္း သတိရတယ္..........................
ဘြဲ႔နွင္းသဘင္ ခန္းမ ကိုလည္း သတိရတယ္...............................................
ဆိုးေဖာ္ဆိုးဖက္ မိုက္ေဖာ္မိုက္ဖက္ လိမၼာေဖာ္လိမၼာဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလညး္ သတိရတယ္......
အိုး.............. သတိရၿခင္းေတြအားလံုးကိုသတိရတယ္...................

ေႏြဦးဂီတ

 ေႏြဦးဂီတ



တစိမ္႔စိမ္႔နွင္႔ နွစ္သိမ္႔ႀကည္နူး
ရြက္သစ္ဖူးေသာ္ ရႊင္ၿမဴးအံ႔ႀသ
ေဖာ္ခ်င္းေနွာ၍ ေတာင္ေတာသာခြင္႔
ရာသီဖြင္႔လ်က္ ပင္ၿမင္႔ထက္တြင္
ငွက္သဘင္လည္း တူယွဥ္နွစ္ကုိယ္
ခ်စ္တင္းဆိုသည္ မပို၏သို႔ ပို၏သို႔ ။

တစ္သိမ္႔သိမ္႔နွင္႔ ညွင္းၿငိမ္႔ေလေပြ
ထက္၀န္းေ၀လ်က္ ေႏြလည္းအ၀င္
ေဆာင္းလွ်င္အစဲ မတည္ဘဲလွ်င္
ဖက္လွဲတကင္း ပန္းနံ႔သင္းကုိ
ခ်ဥ္း၍ခ်ဥ္း၍ ေဆာင္ကာေ၀ွ႔လ်က္
ရႊန္းေၿမ႔သလို သြင္းလာပိုသည္
မခ်ိဳ၏သုိ႔ ခ်ိဳ၏သို႔။

တၿငိမ္႔ၿငိမ္႔နွင္႔ လွိမ္႔၍လွိမ္႔၍
ေလအေ၀ွ႔၀ယ္ ေႀကြေၿမ႔ခမန္း
အသံစမ္းလ်က္ သာဆန္းရဂံုေဘြ
ေႏြဦးေမလွ်င္ ေမွ်ာ္ေလေယာင္ေမာ႔
ေတးကုိေက်ာ႔၍ ေလးေတာ႔္နတ္သြင္
ထက္၀န္းက်င္ကုိ ႀကည္ရႊင္ခလို
ခ်စ္ဖြယ္ဆုိသည္ မပိ်ဳ၏သုိ႔ ပ်ိဳ၏သို႔။

တၿခိမ္႔ၿခိမ္႔နွင္႔ သံနိမ္႔သံၿမင္႔
သံခ်ိဳဆင္႔၍ ခါသင္႔မထင္
မိုးနတ္ရွင္လည္း ရွစ္ခြင္တလႊား
ေၿပးကစား၍ လွည္႔စားေလဟန္
မိုးရိပ္ဖန္လ်က္ နဘံတခို
တိမ္ခိုးသုိသည္ မညိဳ၏သို႔ညိဳ၏သို႔။


နန္းညႊန္႔ေဆြ

Unlike · · · Share

ဒီတစ္ေခါက္ ရန္ကုန္ေရာက္တာ ေရႊတိဂံုဘုရားကို သြားဖူးၿဖစ္တယ္.......
ဒါေႀကာင္႔ အားလံုးလညး္ဖူးၿဖစ္ေအာင္ သီးသန္႔ရိုက္ကူးပူေဇာ္လိုက္ပါတယ္....
ဒီလိုပူေဇာ္ရတဲ႔အက်ိဳးအားေႀကာင္႔ ၿဖစ္တည္ေနတဲ႔ ေမာဟ ၊ ေသာက နဲ႔ ဗ်ာပါဒေတြ ကင္းစင္ပေပ်ာက္ရပါလို၏ဘုရား..................

ေခါင္းၿမီးၿခံဳအိပ္ေန တစ္ေရးနိုးေတာ႔ ပရိုမိုးရွင္း

(တစ္)

လြန္ခဲ႔ေသာ အနွစ္နွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ေလာက္ကၿဖစ္ပါ၏။တမာနံ႔သင္းသည္႔ အညာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းကေလးထဲ၌ ကၽြန္ေတာ္ရွိေနခဲ႔စဥ္တစ္ေန႔အမွဳထမ္းအရာထမ္းတို႔၏
ေလာကသဘာ၀အတိုင္း ပရိုမိုးရွင္း ( Promotion ) ဟူသည္႔ ကၽြတ္ကၽြတ္ညံစီသည္႔အသံမ်ားနွင္႔အတူ ကြန္ဂရက္က်ဴးေလးရွင္း ( Caongratulation) လုပ္သံမ်ားပါ ထပ္မံေပါင္းစပ္လ်က္ တကၠသိုလ္ဆရာ၊ဆရာမ အ၀န္းအ၀ိုင္းကေလး လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွားၿဖစ္သြားခ႔ဲဖူးပါသည္ ။
ဟုတ္ပါသည္။ ရာထူးတစ္ဆင္႔တိုးတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးနွဳန္းေနက် ပရိုိမိုးရွင္းပဲၿဖစ္ပါသည္။ ရာထူးတိုးေတာ႔ဂုဏ္ၿပဳၿခင္း ၊ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း
လုပ္ၿခင္းေတြလည္းရွိလာခဲ႔ေပသေပါ႔။နည္းၿပေတြလက္ေထာက္ကထိကေတြက လက္ေထာက္ကထိကၿဖစ္၊ လက္ေထာက္ကထိကေတြက ကထိကၿဖစ္၊
ကထိကေတြကတြဲဖက္ပါေမာကၡၿဖစ္ စသည္ စသည္ ။

ဤ၌၀ါရင္႔ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္လွမ္းေၿပာလိုုက္ေသာ စကားေႀကာင္႔ဆရာ၊ဆရာမမ်ားအားလံုး၀ါးခနဲ ရယ္ေမာလိုက္ႀကပံုကုိယေန႔တုိင္ ကၽြန္ေတာ္
အမွတ္ရေနမိပါေသးသည္။

`` ခင္ဗ်ားတုိ႔ဘာမွမလုပ္ဘဲေခါင္းၿမီးၿခံဳၿပီးအိပ္ေန အခ်ိန္တန္ရင္ နွိဳးၿပီးလာေၿပာလိမ္႔မယ္....ပရိုးမိုးရွင္းလုိ႔ ´´
ဟူသည္။

သည္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္လည္းရယ္ခဲ႔ပါသည္။ ေနာက္ေတာ႔ကၽြန္ေတာ္မရယ္ၿဖစ္ေတာ႔။ရယ္လည္းမရယ္ခ်င္ေတာ႔။ရယ္စရာအခ်က္အလက္ဟူ၍လည္းမထင္မွတ္ေတာ႔။ေမာစရာႀကီးပါ။

(ႏွစ္)

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နုိင္ငံ၌ အၿခားၿခားေသာေလာကေတြမွာေတာ႔ၿဖင္႔ မည္သို႔ရွိေလသည္မသိ။ ပညာေရးေလာက ၊ အထူးသၿဖင္႔တကၠသိုလ္ပညာေရးေလာကမွာကေတာ႔
ရာထူးဆိုသည္မွာ အခ်ိန္ပဲၿဖစ္ပါသည္။  Time Scale ဟု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လြယ္လြယ္ေခၚေနေသာ စနစ္ပင္ၿဖစ္ပါ၏။မည္သူမဆုိလုပ္သက္ ခုနွစ္နွစ္ၿပည္႔ေလေသာအခါ
နည္းၿပ သရုပ္ၿပမွသည္ လက္ေထာက္ကထိကသို႔ ရာထူးတက္သြားႀကစၿမဲ။ ေနာက္ထပ္လုပ္သက္ငါးနွစ္ၿပည္႔ၿပန္ေသာအခါ လက္ေထာက္ကထိကမွသည္ ကထိကသို႔ ရာထူးတက္
သြားႀကစၿမဲ။ ၿပႆနာတစ္စံုတစ္ရာမရွိ္ပါက မည္သူမဆို လွည္းေနေလွေအာင္းၿမင္းေဇာင္းမက်န္ တစ္ဆင္႔မွတစ္ဆင္႔သို႔တက္သြားႀကစတမ္း။ဥာဏ္ေတြပညာေတြ သုေတသနလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြနွင္႔လားလားမွမဆုိင္ ၊
တစိုးတစိမွမပတ္သက္။ ထို႔ေႀကာင္႔ဂုဏ္ၿပဳေလာက္ ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း လုပ္ေလာက္ေသာ ရာထူးတက္ၿခင္း ပရိုမိုးရွင္းၿဖစ္ၿခင္းမွဟုတ္ပါေလစ။
ယင္းကိုရည္ညႊန္းကာ မိတ္ေဆြဆရာႀကီးက ေခါင္းၿမီးၿခံဳၿပီးအိပ္ေနလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ႔ရာထူးက တက္ၿမဲဟု ဆိုလိုက္ၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
ၿမန္မာ႔ပညာေရးေလာကနွင္႔အတူ တကၠသိုလ္ပညာေရးေလာက အသူတစ္ရာေခ်ာက္ထဲသုိ႔ၿပဳတ္က်ခဲ႔ရၿခင္း အေႀကာင္းေပါင္းမ်ားစြာထဲ၌ ထို Time Scale နွင္႔ရာထူးအနိမ္႔အ
ၿမင္႔ကို ဆံုးၿဖတ္ၿခင္းကလည္း အခ်က္တစ္ခ်က္အၿဖစ္ ပါ၀င္ေနပါသည္။




(သံုး)

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ၿပီးၿဖစ္ေသာ နိုင္ငံမ်ားရွိ ကမၻာေက်ာ္တကၠသိုလ္ႀကီးမ်ားတြင္ တကၠသိုလ္ဆရာ၊ဆရာမတစ္ေယာက္၏ ရာထူးအနိမ္႔အၿမင္႔ကုိ ဘယ္ေသာအခါတြင္မွ အခ်ိန္နွင္႔မတိုင္းပါ။ အရည္အေသြးနွင္႔ တုိင္းတာဆံုးၿဖတ္ပါသည္။
သူ႔ဘာသာရပ္အတြက္သူဘယ္ေလာက္အလုပ္လုပ္သလဲ ၊ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ သုေတသနဘယ္ေလာက္လုပ္သလဲ၊ စာတမ္းေတြဘယ္ေလာက္ေရးသလဲ ၊ ဘာသာရပ္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ေမြ႔ေလ်ာ္လိုဘယ္ေလာက္ထည္႔သြင္းပါ၀င္( Contribution) သလဲစသည္႔ပညာအေၿခခံအေႀကာင္းတရားမ်ားကို
ႀကည္႔ကာ ရာထူနွင္႔တကြ ေခၚယူခန္႔ထားႀကၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။

ပညာကုိအေၿခခံကာ ရာထူးေပးေသာစနစ္ၿဖစ္သည္႔အတြက္ ပညာအေၿခခံေကာင္းေသာလူ ေနရာရသည္။ ပညာခၽြန္သူေနရာရသည္႔ ထိုဘာသာရပ္ဖြံ႔ၿဖိဳးသည္ ။ ဘယ္နွနွစ္ႀကာရင္ လက္ေထာက္ကထိကၿဖစ္မယ္လုိ႔ ကထိကၿဖစ္မယ္တုိ႔
ဆိုတာမ်ိဳးေတြကုိ ထိုဂုဏ္သိကၡာႀကီးေသာတကၠသို္လ္ႀကီးေတြမွာ ဘယ္ေသာအခါတြင္မွမလုပ္။

(ေလး)

ၿပင္ပကေနေရာက္ေရာက္လာတတ္ႀကသည္႔ တကၠသိုလ္နယ္ပယ္က ပုဂၢိဳလ္မ်ား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏တကၠသုိလ္ေလာကကုိ အံ႔ႀသႀကတာတစ္ခုရွိပါေသးသည္။
လူတစ္ေယာက္က ရာထူးတစ္ခုမွာအႀကာႀကီးေနေနတတ္တာမ်ိဳးၿဖစ္ပါသည္။ ဥပမာ ကထိကတစ္ေယာက္ ၊ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္သည္ ၿပစ္မွဳတစ္စံုတစ္ရာမက်ဴးလြန္မခ်င္း ဘယ္ေတာ႔မွ မၿပဳတ္ဘဲတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတာမ်ိဳး ၿဖစ္ပါသည္။
သူတို႔ဆီမွာဒါမ်ိဳးမရပါ။ ဆရာတစ္ေယာက္ကုိ အလုပ္စခန္႔ကတည္းက တကၠသိုလ္ကစာခ်ဳပ္နွင္႔ခန္႔ထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ ႔တကၠသိုလ္ေတြကနွစ္နွစ္ ၊ တစ္ခ်ိဳ ႔ကသံုးနွစ္စသည္။
စတင္ခန္႔ထားကတည္းက ကထိကပါေမာကၡစသည္ၿဖင္႔ ေခၚယူခန္႔ထား လစာညွိနွိဳင္းကာ ခန္႔အပ္ခဲ႔ၿခင္းၿဖစ္ၿပီး
ထိုဆရာ ၊ဆရာမ ဘာသာရပ္နွင္႔ပတ္သက္၍ မည္မွ်အလုပ္လုပ္သလဲမလုပ္ဘူးလဲကို ႀကည္႔ကာ သတ္မွတ္ခ်ိန္ကုန္ဆံုးၿပီးေနာက္ ဆက္လက္ခန္႔ထားသင္႔၊ မခန္႔ထားသင္႔ဆံုးၿဖတ္ႀကၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
ဘာသာရပ္နွင္႔ပတ္သက္၍ အလုပ္ကုိခၽြန္ခၽြန္မြန္မြန္လုပေႀကာင္း စိတ္ေက်နပ္လွ်င္ထိုတကၠသိုလ္က ဆရာ၊ ဆရာမကုိ
အခ်ိန္မေစ႔မီ ကတည္းက ႀကိဳတင္ကမ္းလွမ္း(Offer) ၿမဲၿဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ထပ္စာသင္နွစ္ (သို႔) Semester ဘယ္နွစ္ခုဆက္သင္ေပးပါ လစာကမည္မွ်စသည္။
ေအာ္ဖာ(Offer) မလုပ္ေတာ႔ဘူး။ မကမ္းလွမ္းေတာ႔ဘူးဟုဆုိလွ်င္ စာခ်ဳပ္သက္တမ္း ကုန္လွ်င္နားေပေတာ႔။အၿခားတကၠသိုလ္တစ္ခုခုသို႔ေၿပာင္းေလွ်ာက္လိုေသာ္ေလွ်ာက္ေပေတာ႔။
ဆုိလိုသည္မွာ မႀကိဳးစားသူမနိုးႀကားသူအတြက္ ထာ၀ရရာထူးရွိမေနပါဘူးဟူသည္႔သေဘာ။

သို႔ၿဖစ္ရာ ဆရာ၊ဆရာမတစ္္ေယာက္ကို အလုပ္ခန္႔အပ္ၿခင္း၊ မခန္႔ၿခင္း၊ ရာထူးေပးၿခင္း၊မေပးၿခင္း ဆိုသည္မွာ တကၠသိုလ္၏သေဘာ။ တကၠသိုလ္တစ္ခု၏လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႔ခြဲခြင္႔ (Autonomy)
၌ တစ္ခုအပါအ၀င္ၿဖစ္ေသာ Staff Autonomy ဆရာ၊ ဆရာမ၀န္ထမ္းကို မိမိတကၠသိုလ္ကသာ မိမိစိတ္ႀကိဳက္စီမံခန္႔ခြဲနုိင္သည္႔ သေဘာပင္ၿဖစ္ပါသည္။

သည္လုိလုပ္လိုက္သည္႔အတြက္ ဘာၿဖစ္သလဲဟုေမးအံ႔။ ခို၍မရ။ ကပ္၍မရ။ ေမွးေန၍မရ။ မွိန္းေန၍မရ။ ၿဖီး၍မရ။ ၿဖန္း၍မရ။ အာဏာရွင္စတိုင္နွင္႔ ဒါအၿမဲတမ္းငါ႔ထိုင္ခံုလုပ္ထား၍မရ။
တစ္ေယာက္က တစ္ေနရာကေနအသံေပးဖူးပါသည္။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႔ခြဲေတာ႔ ၀န္ထမ္းခန္႔တာ၊ ရာထူးတိုးေပးတာ၊ ၿဖဳတ္ပယ္တာေတြမွာ မ်က္နွာလိုက္တာမ်ိဳးရွိမလာနိုင္ဘူးလားတဲ႔။
မရွိနိုင္ပါ။ ရွိခဲ႔လွ်င္လည္းထိုဌာန ထိုတကၠသိုလ္ မခၽြန္ေသာမမြန္ေသာ ကုိယ္႔လူမ်ားနွင္႔ေမာင္းနွင္ေနသည္႔အတြက္ႀကာေလေလနံမည္ပ်က္ေလနွင္႔ ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔ ဆိတ္သုဥ္းရမည္သာ။
ပညာေရးကိုၿပင္ရာ၌ေက်ာင္းသားနွင္႔ သင္ရိုးကိုသာၿပင္ရံုမဟုတ္ဘဲ ဆရာ၊ဆရာမ (Staff) ကုိပါၿပင္မွရနိုင္ပါသည္။
စာခ်ဳပ္နွင္႔ နွစ္္ကန္႔သတ္ကာခန္႔အပ္ၿခင္း၊ ဆက္ခန္႔အပ္ၿခင္း၊ထုတ္ပယ္ၿခင္း ၊လုပ္သက္ကိုအေၿခခံ၍ရာထူးမေပးဘဲစြမ္းေဆာင္ရည္ၿဖင္႔ ရာထူးေပးၿခင္းတုိ႔သည္ ကမၻာသံုးၿဖစ္ရာထိုလမ္းအတုိင္း မသြားဘဲနွင္႔ေတာ႔ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ပညာေရးေလာကၿဖစ္ေပၚလာရန္အေႀကာင္းမၿမင္ပါေလ။



 (ေမာင္သာခ်ိဳ )

{ 7days ဂ်ာနယ္ထဲမွ  ဆရာေမာင္သာခ်ိဳ၏ ေဆာင္းပါးေလးကုိဖတ္မိၿပီး နွစ္သက္ေသာေႀကာင္႔ တစ္ဆင္႔ကူးယူတင္ၿပၿခင္းသပ္သပ္ၿဖစ္ပါသည္။ }

အလြမ္း အိမ္မက္

ငါ႔ကိုရူးတယ္လုိ႔ ေၿပာခ်င္ေၿပာႀကပါ ………

မိုးေလးတဖြဲဖြဲ ရြာေနစဥ္ အလြမ္းကဗ်ာေတြဖတ္ၿပီး ၿငိမ္႔ေနမယ္ ဆုိတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔………….
န၀ေဒး ရတုေပါင္းခ်ဳပ္ နဲ႔ ႀကည္ေအးရဲ ႔ ကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ ကို လွန္ေလွာဖတ္ရင္း………..
လြန္ခဲ႔တဲ႔ နွစ္ေပါင္း၂၀ က အၿဖဴေရာင္ရင္ခုန္သံတစ္ခုရဲ ႔ အရိပ္ကိုထိတ္လန္႔စြာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္ …….။
တိုက္ဆိုင္လိုက္ပံုမ်ား ရင္ခုန္သံပိုင္ရွင္ရဲ ႔ နွစ္ ၂၀ ေၿမာက္ နွစ္ပတ္လည္ ေန႔ ၊ လ ၿဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ကို ေရာက္ေတာ႔မယ္……………. ႀကာခဲ႔ပါၿပီ…….. အေတာ္႔ကိုႀကာခဲ႔လုိ႔ ေမ႔ေပ်ာက္ၿပီးေနလာခဲ႔တဲ႔ နွစ္ေတြလည္း ဆယ္စုနွစ္စြန္းခဲ႔ပါၿပီ………..

 ငယ္ရြယ္နုနယ္စဥ္…………လမ္းလြဲခဲ႔တဲ႔ နွလံုးသားတစ္စံုရဲ ႔ ……. ပိုင္ရွင္……............



အလယ္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀အစ ေက်ာင္းအသစ္မွာ ေက်ာင္းစတက္ခဲ႔ ရတဲ႔ေန႔ ေခါင္းမွာပတ္တီးေဖြးေဖြးနဲ႔ စာသင္ခန္းထဲ၀င္လာတဲ႔ေကာင္မေလး ကုိ

‘ ဟဲ႔ ….. နင္႔ေခါင္းက အနာက အရမ္းနာလား ’

ေမးလာတဲ႔ ေကာင္းေလးရဲ ႔ ကရုဏာအေမးနဲ႔အတူ ေဘးအစြန္၂ ဖက္မွာ
ထိုင္ရင္း သူတုိ႔၂ေယာက္ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သြားႀကတယ္………။
 ဒီလုိနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔ရက္မ်ားကို အတူ ၿဖတ္သန္းခဲ႔ႀကတယ္။
သူငယ္ခ်င္းအားလံုး စုစုေပါင္း ၈ ေယာက္…………….
ေက်ာင္းသြားအတူ ၿပန္လညး္တတြဲတြဲ ၊ စားလညး္ အတူ
သခ်ၤာပုစ ၦာအေၿဖရွာလည္း ၿငင္းခုန္ႀက ….၊
စာအၿပန္အလွန္ေမးေၿဖလုပ္ရင္း အထက္တန္းေက်ာင္းသူ / သား ဘ၀ ေရာက္လာႀကတယ္……….။

ၿဖဴစင္ရွင္းသန္႔တဲ႔ ဘ၀ေလးကို စတင္အေရာင္ၿခယ္လိုက္တဲ႔ ပံုရိပ္တစ္ခ်ိဳ ႔ ေႀကာင္႔
တံလွ်ပ္ကိုေရအၿဖစ္ထင္မွတ္သြားခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးရဲ ေၿပာင္းလဲမွဳဟာ
စာတစ္ေစာင္အၿဖစ္ ေကာင္မေလးလက္ထဲေရာက္သြားခဲ႔တယ္။ ရည္မွန္းခ်က္မၿပည္႔ခင္ ေဆးေရာင္ၿခယ္ၿခင္း ၊ ပံုရိပ္ထင္ၿခင္းမခံခ်င္တဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ ႔ ေစတနာေဒါသက သက္ေသနွင္႔တစ္ကြ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာမဆီ ထပ္မံေရာက္သြားခဲ႔တယ္။
အရြယ္မတိုင္ခင္လမ္းလြဲေတာ႔မယ္႔ တပည္႔ေတြအေပၚ စံနမူနာအၿဖစ္နဲ႔ တစ္ခန္းလံုးေရွ႔ အၿပစ္ေပးခံလိုက္ရတဲ႔  ေကာင္ေလးရဲ ႔ ခံစားခ်က္ဟာ ေနာက္တစ္ရက္ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကစၿပီး ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ၿခင္းမလွေပ်ာက္သြားခဲ႔တယ္ ။
ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔အရိပ္အေႀကာင္း စံုစမ္းလိုက္ေတာ႔ မိသားစုအားလံုး အပူတၿပင္းလိုက္ရွာေနၿပီး မိမိသေဘာဆႏၵအရ စစ္ထဲ၀င္သြားတာကို အစ္မလုပ္သူရဲ ႔ ေၿပာစကားအရသိလိုက္ရတယ္……….. ။

ဒီလုိနဲ႔ ………. နာရီစကၠန္႔မိနစ္ေတြကို  ရက္ ၊ လ ေတြအလီလီစားသံုးၿပီး ……….
ဧည္႔သည္တစ္ေယက္ကုိ ဘူတာႀကီးလိုက္ပို႔တဲ႔  မနက္……….
ထြက္္လုလုေနေရာင္ေအာက္မွာ အခ်ိန္ကာလမ်ားစြာရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ႔တဲ႔  ပံုရိပ္တစ္ခုရဲ ႔ အလင္းေရာင္တစ္ပြင္႔ကို ၿဖတ္ကနဲေတြ႔လိုက္ရတယ္………..
အသားေတြညိဳၿပီး ေၿပာင္းလဲသြားတဲ႔ ပံုသဏၭာန္ နဲ႔ တက္ႀကြလန္းဆန္းတဲ႔ အၿပံဳးေတြမေၿပာင္းမလဲ ရွိေနတာကို ေမာ႔ႀကည္႔မိစဥ္………………….

ခဏေလးပါပဲ…….တစ္ကယ္႔ကိုမွ ခဏေလးပါ……….

မထင္မွတ္ထားတဲ႔ ေနရာမွာ မထင္မွတ္ထားတဲ႔ သံေယာဇဥ္ ရထားနွစ္စင္းရဲ ႔ ႀကံဳႀကိဳက္တိုက္မိတဲ႔ အရွိန္ၿပင္းထန္ပံုဟာ………….
တလိမ္႔လိမ္႔နဲ႔ ထြက္စၿပဳေနတဲ႔ ရထားေဘးမွာလိုက္ပါေၿပးရင္း
ၿပဳတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚလႊဲထိုင္လက္ၿပ နွဳတ္မဆက္ဘဲထြက္သြားသူကုိ သဲသဲကြဲကြဲမၿမင္ရေအာင္ ပိတ္ကာထားလိုက္တဲ႔ မိုးေရေတြအၿဖစ္က်ဆင္းခဲ႔ပါတယ္။

ဒါဟာ……….ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ပါ……………
အခုလက္ရွိ က်န္ရစ္ခဲ႔ရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြအထိ မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနခဲ႔တဲ႔ ပံုရိပ္ေလးတစ္ခုပါ………။

ပန္းကမၻာေမွ်ာ္စင္ စခန္းသာမွာ ေရဒီယိုေအာ္ပေရတာသင္တန္းသြားတက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ကာလအတြင္း ‘ ရင္ထဲကထာ၀ရ မုိး ’ အတြက္ဆိုၿပီး လြမ္းစာေခြလိုက္တဲ႔ ေပဖူးလႊာတစ္ေစာင္ပဲ ………….သက္ေသအၿဖစ္က်န္ရစ္ခဲ႔ရေအာင္ ပါးလုိက္ပါတယ္ ။ သင္တန္းဆင္းၿပီး ၿပန္လာတဲ႔ ကာလ က်ရာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း မေတာ္တဆ အမွတ္တမဲ႔ေႀကာင္႔ ရလာတဲ႔ စူးေလးတစ္စူးရဲ ႔ အဆိပ္နဲ႔ အၿပင္းအထန္တုိက္ပြဲၿဖစ္ေနပါတယ္။

ဥတုသံုးရာသီထဲမွာမွ မိုးဥတု နဲ႔ ေဆာင္းဥတု ကို ရူးသြပ္စြာတြယ္တာသူရဲ ႔ အဆိပ္တိုက္ပြဲၿပင္းထန္စဥ္ အရွိန္ၿပင္းစြာက်လာတဲ႔
မိုးေပါက္မိုးစက္ကို တၿမတ္တနိုးခံယူရင္း ထာ၀ရ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားတဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ နွလံုးသားပိုင္ရွင္ေလး ……………. ။

စာႀကည္႔ေနတဲ႔ ေကာင္မေလးအနားတ၀ဲ၀ဲလည္လည္နဲ႔  ပ်ံသန္းေနတဲ႔ လိပ္ၿပာၿဖဴတစ္ေကာင္ကုိ ေမာင္းထုတ္ေၿခာက္လွန္႔လို႔ မရတဲ႔ ထူးဆန္းတဲ႔အၿဖစ္ပ်က္ နဲ႔အတူ........
ပ်ံသန္းတတ္တဲ႔ သတၱ၀ါ ဆုိအေႀကာက္ႀကီးတဲ႔ သူမက ထူးဆန္းစြာတြယ္ကပ္ေနတဲ႔ လိပ္ၿပာအေပၚ မေႀကာက္မိတဲ႔ စိတ္ကုိ ထူးဆန္းစြာစူးစမ္းေနခဲ႔မိတယ္။
မဂၤလာမရွိတဲ႔ မိုးလင္းတစ္မနက္ အ မဂၤလာသတင္းဆိုး တစ္ခု အႀကားမွာ ထူးဆန္းစြာလိပ္ၿပာေလး ေပ်ာက္သြားခဲ႔တယ္……….။
မယံုႀကည္နိုင္စြာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔အတူသြားေရာက္စံုစမ္းႀကည္႔ေတာ႔ အခမ္းအနားနဲ႔ ေကာင္းမြန္စြာ  သၿဂိဳလ္ၿပီးၿပီမို႔ ေနာက္ဆံုးခရီးကုိေတာင္ နွဳတ္ဆက္ခြင္႔မရလိုက္ပါဘူး ။
စိုးရြံ ႔အားနာမွဳေတြ ရင္မွာပိုက္ၿပီး အားေပးေဖာ္ မိခင္ နဲ႔အတူ သြားေလသူအတြက္ကုသိုလ္ၿပဳတဲ႔ တစ္ပတ္လည္ေန႔မွာ နွတ္မဆက္ဘဲထြက္ခြါသူ ကုသိုလ္ရေအာင္ ၿပဳခဲ႔ရတဲ႔ ခါးသက္လွတဲ႔ ခါးသီးမွဳကို ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႔မွာမဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး ။

ခါးသီးမွဳေတြ ……….ခါးသီးမွဳေတြ…………

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြရ ဲ႔ အၿပစ္တင္မုန္းတီးစြာႀကည္႔တဲ႔ မ်က္လံုးမ်ား ………… ခါးလိုက္တာ……….

အရြယ္မေရာက္ေသးဘဲ စိတ္အလိုလိုက္ၿပီး မိမိဆႏၵ နဲ႔ေလွ်ာက္ခဲ႔ေအာင္လုပ္တာ ငါတဲ႔……………
ဒီလမ္းလြဲကိုေရာက္လုိ႔ ဒီလိုအၿဖစ္ႀကံဳရေအာင္ ၿပဳခဲ႔တာ ငါ တဲ႔………

ဒါေႀကာင္႔ နာက်ည္းစိတ္နာလို႔ ေနာက္ဆံုးနွဳတ္ဆက္ခြင္႔မၿပဳနိုင္လုိ႔ အေႀကာင္းမႀကားခဲ႔ႀကတာတဲ႔…………
စြပ္စြဲခ်က္ေတြ ၿပင္းထန္လိုက္ပံုမ်ား ….................
အခုခ်ိန္ထိ ရပ္ကြက္ထဲမွာ မေတာ္တဆ ႀကံဳေတြ႔ရင္ ခြင္႔မလႊတ္နိုင္ႀကတဲ႔ အႀကည္႔ေတြ………… ။
ေရြးခ်ယ္ရာဘ၀မွာ က်င္လည္က်က္စားရင္း ခင္မင္တြယ္တာတဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြရဲ ႔ ေၿပာစကားအရ နံမည္တစ္လံုး ကုိ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရင္းနွီးလာတဲ႔အေႀကာင္း ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ဒီနံမည္တစ္လံုးကုိပဲ တမ္းတၿပီး နွဳတ္ဆက္သြားခဲ႔တဲ႔အၿဖစ္ကုိ သိရေတာ႔ ႀကည္နူး၀မ္းနည္းမိၿပီး သူ႔မိသားစုအေပၚ အားနာမိရတယ္……..။

ေမွ်ာ္လင္႔အားထားစရာ သားတစ္ေယာက္ပဲ ပါလာတဲ႔ မိသားစုကုိ နာက်င္ေႀကကြဲၿခင္းေတြ ငါေပးမိၿပီလား………… ငါ႔ေႀကာင္႔မ်ားလားလုိ႔ ဒြိဟ သံသယစိတ္ေတြနဲ႔ အတူ
ဓါတ္ပံုမွန္ေဘာင္ရဲ ႔မလွမ္းမကမ္း ပန္းအိုးထဲက နွင္းဆီပြင္႔မွာ ပ်ံထြက္ဖို႔အားယူေနတဲ႔ လိပ္ၿပာၿဖဴ တစ္ေကာင္ကုိ တိတ္တဆိတ္နွဳတ္ဆက္ေနမိတယ္…………

ငါ႔ ကိုခြင္႔လႊတ္ပါ………ဟင္႔အင္း မဟုတ္ဘူး ……….ငါ႔ကုိခြင္႔မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔ ……သူငယ္ခ်င္းရယ္…………..

ဒီလုိနဲ႔ ကိုယ္ရည္မွန္းထားတဲ႔ ပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္သြားရင္းတစ္ခါတစ္ေလ … မေတာ္တဆ အစ္မ နဲ႔ ဆံုလိုက္ရင္ ေလာကမွာ အၿပစ္ရွိတဲ႔ လူသားအၿဖစ္ကုိယ္႔ကုိကိုယ္ ခံယူရင္း  ရြက္ေဟာင္းေတြေၿမခၿပီး ရြက္နုသစ္ေတြေ၀ခဲ႔တာ နွစ္ခါၿပန္ရွိေနခဲ႔ၿပီ။
ညတစ္ညရဲ ႔ ညဥ္႔လယ္္မွာ လိပ္ၿပာၿဖဴပိုင္ရွင္ကုိ ရုတ္တရက္ၿမင္လိုက္ရတာက….. ေရႊတိဂံုဘုရား အေနာက္ဘက္မုခ္ ေရြ႔လ်ားစက္ေလွခါး ရွိတဲ႔ မုခ္ရဲ ႔ ေဘးေစာင္းတန္းေလွခါးတေလွ်ာက္မွာ ၿမင္အပ္မၿမင္အပ္ က်င္လည္က်က္စားေနသူေတြအမ်ားႀကီးထဲမွာမွ ညွိဳးေရာ္ႏြမ္းလ်ၿပီး မွိဳင္ေတြစြာ ထိုင္ေနတဲ႔ လိပ္ၿပာၿဖဴေလး တစ္ေကာင္ကုိ ေတြ႔လိုက္ရတယ္ ။
ကုိယ္႔ကိုၿပန္ႀကည္႔ေနတဲ႔ မ်က္လံုးေတြကတစ္ဆင္႔ ႀကားလုိက္ရတာက ……...........

‘ ငါ႔ ကို ဒီ ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ သကၤန္းတစ္စံုနဲ႔ အတူ နင္ကိုယ္တိုင္ ကုသိုလ္လာလုပ္ၿပီး အဲ႔ ကုသိုလ္ကုိ ငါ႔ကိုၿပန္မွ်ေပးနိုင္မလား ’

ဆိုတဲ႔ ေတာင္းဆိုသံေႀကာင္႔ထိတ္လန္႔တႀကား လန္႔နိုးခဲ႔ရတယ္ ………. ဘုရားဘုရား ……..လိပ္ၿပာေလး မလြတ္လပ္ဘဲ ေတာင္ပံၿငိေနပါလား…………ဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ …................

အဆက္သြယ္ၿပတ္ေနတဲ႔  အစ္မလုပ္သူကုိ ေက်ာင္းမွာၿပန္ရွာ….အက်ိဳးေႀကာင္းေၿပာၿပေတာ႔ ဘာစကားမွမေၿပာနိုင္ဘဲ အစ္မလုပ္သူ ခ်ံဳးပြဲခ်ငိုတာကိုရင္နာနာနဲ႔ ႀကည္႔ခဲ႔ရတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ သူ႔ေမြးေန႔မွာ အစ္မလုပ္သူနဲ႔အတူ ဘုရားသြား ၊ ႀကားသိရသလိုကုသိုလ္လုပ္ၿပီး ၿပန္လည္အမွ်ေပးေ၀ခဲ႔တယ္ ။ ညဥ္႔ဦးယံခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔ ေတာက္ပေနတဲ႔ လိပ္ၿပာၿဖဴတစ္ေကာင္ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းသြားတာ ေတြ႔လိုက္ရေတာ႔............

ေႀသာ္……….. ဒီတစ္ခါေတာ႔  နွဳတ္ဆက္ၿပီး မွ ထြက္ခြါသြားပါလားဆုိကာ ၀မ္းသာပီတိနဲ႔ အတူ ဆိုနင္႔ခဲ႔ရတယ္….။
အစ္မ ၿဖစ္သူက အစြဲလမ္းႀကီးလွတဲ႔ ေမာင္လုပ္သူရဲ ႔ က်န္ရစ္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ပံုတည္းေသာ ဓါတ္ပံုေလးကို လက္လႊဲေပးခဲ႔တာမို႔ ယခုတုိင္ သိမ္းထားခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရ ေတြထဲမွာ ရွိေနဆဲ….မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးတစ္စံုပါ…….။

ႀကာခဲ႔ပါၿပီ………………. အေတာ႔္ကိုႀကာခဲ႔ပါၿပီ………….

ဒါေပမယ္႔…..တုိက္ဆုိင္မွဳနဲ႔ႀကံဳလာတုိင္း ခံစားခ်က္ေတြ ဟာ အသစ္လုိ လတ္ဆတ္စြာ
ခံစားရၿပီး အရွိန္ၿပင္းစြားက်ခဲ႔တဲ႔ ဇူလိုင္လ မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားလို ၀မ္းနည္းမွဳတၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ၿဖစ္ေနရၿမဲပါ…….။

 ဘ၀မွာ ရွင္သန္လွည္႔လည္ရင္း နွလံုးသားခံစားခ်က္ေတြ နာက်င္ေႀကကြဲထိခိုက္မွဳကို ခံစားရတုိင္း အၿဖဴေရာင္ ရင္ခုန္သံကုိ ၿပန္လည္ႀကားေယာင္မိခဲ႔ပါတယ္။ နွဳတ္ဆက္ထြက္ခြါသြားခါနီး အၿဖဴေရာင္ ရင္ခုန္သံပိုင္ရွင္ရဲ ႔ ခံစားခ်က္အမွန္ကို မသိခဲ႔ရသူမို႔ ကိုယ္႔ခံစားနာက်င္ရတုိင္း သူမ်ား ငါ႔ နွလံုးသားကုိ က်ိန္စာတုိက္ခဲ႔ေလသလား လို႔ သံသယမ်ားစြာ  ၿဖစ္မိခဲ႔တယ္။ ဒီသံသယေတြနဲ႔အတူ ၀ဋ္ရွိရင္လည္း ေက်ပါေတာ႔ ငါ႔ကိုကိ်န္စာမ်ားတိုက္ခဲ႔မိရင္ စိတ္ကြက္မိခဲ႔ရင္ ၿပန္လာၿပီး ၿဖည္ေပးပါလုိ႔ တမ္းတစြာ သတိရမိတယ္………. သတိရမိတိုင္းလည္း ငယ္ရြယ္နုနယ္တဲ႔ နွလံုးသားတစ္စံုရဲ ႔ ေမတၱာကို အေလးနက္မထားမိခဲ႔တဲ႔ ေစာကားသလိုၿပဳခဲ႔မိတဲ႔ ေမတၱာရဲ ႔ စူးရွၿခင္းကုိ ၿပန္ခံစားေနရတာလုိ႔ အေတြးေတြနဲ႔ စိတၱဇညေတြကို ေက်ာ္ၿဖတ္ေနမိတယ္။




ဒါေႀကာင္႔ ၿပန္လာပါ အိမ္မက္ေလးရယ္ ………….

အရင္လို ငါတုိ႔ရဲ ႔ဘ၀ေတြ ၿပန္လည္ရွင္သန္ဖို႔ ရက္စက္စြာခါးသီးခဲ႔တဲ႔ ည ေတြထဲက ငါ႔ကုိ ဆြဲထုတ္ေပးပါ။
ဒါမွမဟုတ္ ……………ငါ႔ရဲ ႔ လိပ္ၿပာကုိ ဆြဲထုတ္ေခၚေဆာင္သြားပါ ။

ငါ မြန္းႀကပ္လွၿပီ…………… ဇူလိုင္လေတြေရာက္တိုင္း မြန္းႀကပ္မွဳေတြနဲ႔ ငါ ေႀကာက္လန္႔ေနခဲ႔တာကေန လြတ္ေၿမာက္ခ်င္ၿပီ……….
ဘယ္လုိပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ပါ ……..................

ငါ႔ကို ရူးတယ္လိုပဲေၿပာပါ……..ေၿပာခ်င္ေၿပာႀကပါေစ…………..

ငါ တုိ႔ အိမ္မက္ထဲမွာ ၿပန္ဆံုႀကမယ္……………




 ေႏြမိုးေဆာင္း
28.6.2012
1:30 Am