ကၽြန္မ အနွစ္သက္ဆံုးပန္းမ်ား

ယုဇနပန္းတဲ႔.............ယုဇနပင္နဲ႔ဖဲႀကိဳး၀ါသီခ်င္းမွတ္မိႀကမွာေပါ႔။ယုဇန္ပင္ကပန္းရံုေလးဆိုေတာ႔ဖဲႀကိဳးခ်ည္လုိ႔ရမွာေပါ႔လုိ႔ငယ္ငယ္ကေတြးမိတယ္။ ဆုိင္ေတာ႔မဆိုင္ဘူး....သူ႔ရနံ႔ကလည္း နည္းနည္းၿပင္းတယ္။ပန္ၿပီးအိမ္ေရွ႔မွာေနရင္ အိမ္ေနာက္ဖက္ကအနံ႔ရတယ္......

စကား၀ါပန္း................
မဂ်ီးစိတ္ကုိ ရူးေနာက္ေနာက္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္တဲ႔ပန္းေပါ႔....
သူ႔အနံ႔ကိုရွဴမိရင္ သူ႔ကုိပန္မိရင္ စိတ္ကဘယ္လုိမွထိန္းလို႔မရေအာင္ ၿဖစ္မိတယ္။ အၿဖဴ၊အ၀ါ၊အစိမ္းဆုိၿပီး ၃ေရာင္ရွိတယ္......ဒီထဲမွာမွ အစိမ္းကိုေတာ႔မၿမင္ဖူးေသးဘူး။ အစိမ္းကအနံ႔ပိုၿပင္းတယ္လုိ႔ေၿပာႀကတယ္။ အခုအ၀ါေတာင္ဒီေလာက္စိတ္ကထိန္းမရတာ အစိမ္းဆုိရင္ေတာ႔............

 ပုန္းညက္ပန္း............သူကလည္း ကံ႔ေကာ္နဲ႔အပြင္႔ပံုစံၿခင္းတူတယ္။ 
မ်ားေသာအားၿဖင္႔ပြင္႔ဖတ္၅ဖတ္ပါတယ္။ ၀တ္ဆံကအ၀ါ အနံ႔က ေမႊးအိေနတာပဲ................။

 သရဖီပန္း............သူလည္းကံ႔ေကာ္နဲ႔အပြင္႔တူတယ္။ ၀တ္ဆံကအ၀ါလည္းတူတယ္။ဒါေပမယ္႔ သူ႔၀တ္ဆံက အေရာင္ပိုေဖ်ာ႔တယ္။ အနံ႔ကလည္း ေမႊးအီေနတာပဲ.........

 ဒါကေတာ႔နွင္းဆီပန္း ..............မဂ်ီးက ၿမန္မာနွင္းဆီကုိပိုႀကိဳက္တယ္။ သူ႔ပြင္႔ဖတ္ကပိုက်စ္လ်စ္တယ္လုိ႔ခံစားရတယ္။ အနံ ႔သင္းသင္းေလး.......

 ဒါေလးကေတာ႔ ထား၀ယ္မွိဳင္းပန္းလုိ႔ေခၚတယ္။ သူ႔အရြက္နုေလးေတြကို ခူး၊ေရေဆးၿပီးသုပ္စားရင္ ၀မ္းကုိက္တာသက္သာာတယ္လုိ႔ ငယ္ငယ္ကလူႀကီးေတြေၿပာလုိ႔သိရတယ္.....။အနံ႔ေမႊးတာကေတာ႔ တၿခားပန္းေတြနဲ႔မတူဘူး ..........အေရာင္စံုပြင္တ႔ဲပန္းမုိ႔ အရမ္းကိုေ၀ေ၀ဆာဆာရွိတယ္။ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ေပါ႔.........................

 ဆိတ္ဖလူးပန္းတဲ႔..............သူ႔ရနံ႔ကေတာ႔ အရမ္းစူးရွတယ္။ ႀကာႀကာရွဴရင္ မူးေနာက္လာတဲ႔အထိ အနံ႔ၿပင္းတယ္။ ပြင္႔ဖတ္ အၿဖဴေလးေတြမွာ ရိုးတံလိေမၼာ္ေရာင္နဲ႔ပန္းကရွားတယ္။ သူကအရမ္းနုလြန္းလို႔လက္ထဲမွာ နည္းနည္းအခ်ိန္ႀကာႀကာထားရင္ ႏြမ္းသြားတယ္...........။

 ခေရပန္းကိုေတာ႔သိႀကမွာပါ။ ေ၀လည္းေမႊးေႀကြလညး္ေမႊးေလးေပါ႔.........။ သူ႔က်ေတာ႔ သနားစိတ္နဲ႔ပုိၿမတ္နုိးခံရတာမ်ားတယ္....။အေႀကြပန္းေပမယ္႔ေရႊနန္းကိုေရာက္ခ်င္တဲ႔ပန္းကေလးေပါ႔။ ရနံ႔ေလးကရလိုက္တဲ႔သူအဖို႔ အေမာေတြေၿပေအာင္ ေအးၿမေစတဲ႔ အနံ႔ပိုင္ရွင္ေလး..................

 ဒါကေတာ႔ ညေမႊးပန္းလုိ႔လူသိမ်ားႀကတယ္......ညေန၅နာရီေနာက္ပိုင္းဆို ပြင္႔လာၿပီေလ။
တစ္ညလံုးေမႊးအီေနေအာင္ကုိ အနံ႔ၿပင္းၿပစူးရွလြန္းတယ္..............အပြင္႔ေသးေသးေလးနဲ႔မလိုက္ေအာင္ အစြမ္းရွိတဲ႔ ပန္းေပါ႔............ အစုပ္လိုက္ပြင္႔တတ္တယ္ ။သူ႔အေရာင္ကထူးဆန္းတယ္ အစိမ္းဖန္႔ဖန္႔ေလး.............. ။

 တမာပန္းလည္းႀကိဳက္ေသးတယ္..........
ခ်စ္စရာအပြင္႔ေသးေသးေလးနဲ႔မလုိက္ေအာင္ အနံ႔ကခ်ိဳအီလြန္းတယ္။ ေလယူရာသယ္ေဆာင္လုိ႔ရေအာင္ အနံ႔ကေပါ႔ပါးလတ္ဆတ္လြန္းတယ္။ သူ႔ရနံ႔ကိုအဆုတ္ထဲေရာက္ေအာင္ရွဴလုိက္ရင္ အဆုတ္သန္႔တယ္လုိ႔ေၿပာႀကတယ္။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔မသိဘူး။ မံုရြာေနတုန္းတမာေတြပြင္႔ရင္ ရွဴႀကတယ္အဆုတ္ထိေရာက္ေအာင္............သူ႔အခက္ေလးကုိပန္ထားရင္ နနး္ဆန္တယ္လုိ႔ ကိုယ္႔ကုိကုိယ္ထင္မိတယ္............................

 ေဂၚသဇင္လုိ႔ မဂ်ီးကသိထားတယ္။ သူ႔နံမည္ရွိရင္လည္းရွိမွာေပါ႔။
သဇင္ပန္းမႀကိဳက္တဲ႔မဂ်ီး ေဂၚသဇင္ပန္းေတာ႔ ႀကိဳက္တယ္ အနံ႔ေလးသင္းသင္းနဲ႔ အခက္ရွည္ရွည္ေလး တြဲဖက္ရတာပနံသင္႔တယ္။

 စပယ္ပန္းေလး...........
ေအးၿမလန္းဆန္းတဲ႔ ရနံ႔ပိုင္ရွင္ ေဖြးေဖြးၿဖဴတဲ႔ပန္း.............ၿဖဴစင္တဲ႔အခ်စ္ကို စံပယ္ပန္းနဲ႔တင္စားခံရတဲ႔ပန္းေလးေပါ႔...............

မေဟာဂနီပန္းပါရွင္
တမာပန္းလုိပဲအပြင္႔ေသးၿပီး အခတ္ေလးနဲ႔ပြင္႔တယ္။ အနံ႔ကေတာ႔ တမာထက္ပိုစူးတယ္။ အခက္နဲ႔အပြင္႔က စိမ္းစိမ္းေလးမုိ႔အၿမင္ဆန္းတယ္။ သူ႔အသီးထဲက အေစ႔နဲ႔အေခါက္က ေဆးဖက္၀င္တယ္။ ပန္းကေဆးဖက္၀င္မ၀င္ေတာ႔မသိပါဘူးရွင္ ။

 ဒီပန္းကိုၿမင္ၿပီးဒီပန္းအနံ႔ကုိရရင္ အရူးအမူးၿဖစ္ေအာင္စြမ္းေဆာင္နုိင္တယ္။ အဲ႔ပန္းကေတာ႔ ပိေတာက္ပန္းပါပဲ.....။ ဘယ္ေလာက္ထိ အရူးထမိလည္းဆိုရင္ ငါေသရင္ေတာင္
  ဒီပိေတာက္ပန္းလွိဳင္လွိဳင္ပြင္႔တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေသခ်င္တယ္။ ငါ႔ရဲ ႔ရုပ္ကလာပ္ကုိ ပိေတာက္ပန္းေတြအမ်ားႀကီးၿပင္မယ္ဆုိတဲ႔အထိ ရူးသြပ္မိတယ္။ ပန္ရတာအားမရလုိ႔ အိပ္ရာထဲမွာပါ ခင္းက်င္းၿပီး အိပ္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္နုိင္တဲ႔ပန္းပါ။

 ကံ႔ေကာ္.............
သူ႔ကိုအမ်ားႀကီးအခိုင္လုိက္၊ အပင္မွာေ၀ေ၀ဆာဆာပြင္႔တာၿမင္ရင္ စိတ္ကုိဘယ္လိုေပ်ာ္ရႊင္လည္းဆိုတာ စာဖြဲ႔ၿပလုိ႔မရဘူး....။ပြင္႔ဖတ္ေလး ၄ဖတ္၅ဖတ္နဲ႔ ၀တ္ဆံေတြတစ္ေထြးႀကီးနဲ႔ အနံ႔ေလးက သင္းပ်ံ႔ေမႊးႀကိဳင္တဲ႔ရနံ႔။ သူ႔ကုိနူးနူးညံ႔ညံ႔ေလးကိုင္တြယ္မိေအာင္ သူက အိေၿႏၶႀကီးတယ္ေလ............

တေပါင္းမိုး

တေပါင္းမိုး

မိုးမင္႔နတ္စည္ ၿမည္ပင္ၿမည္လည္း
မၿမည္၀ံ႔၀ံ႔ ၿမည္၀ံ႔၀ံ႔နွင္႔
ရြံလ်က္သာလွ်င္ တိုးတိုးပင္တည္႔။

မိုးမင္႔ေဒ၀ါ ရြာၿပန္ပါလည္း
မရြာ၀ံ႔၀ံ႔ ရြာ၀ံ႔၀ံ႔နွင္႔
ရြံလ်က္သာလွ်င္ ဖြဲဖြဲပင္တည္႔ ။

မိုးသံမပီ မိုးမပီသည္႔
အတည္မက် ေႏြဦးလတြင္
ပြင္႔ႀက၀ါေရႊ မိုးေပါက္ေၿခြ၍
ေၿမခၿပန္႔က်င္း ငုပန္းခင္းကို
ရွဳရင္းငါ႔၀ယ္ အသြယ္သြယ္တည္႔
ဘယ္ဆီလြမ္းမိ တပ္မသိ။

ေဇာ္ဂ်ီ

ေႏြဦးဂီတ

ေႏြဦးဂီတ

တစိမ္႔စိမ္႔နွင္႔ နွစ္သိမ္႔ႀကည္နူး
ရြက္သစ္ဖူးေသာ္ ရႊင္ၿမဴးအံ႔ႀသ
ေဖာ္ခ်င္းေနွာ၍ ေတာင္ေတာသာခြင္႔
ရာသီဖြင္႔လ်က္ ပင္ၿမင္႔ထက္တြင္
ငွက္သဘင္လည္း တူယွဥ္နွစ္ကုိယ္
ခ်စ္တင္းဆိုသည္ မပို၏သို႔ ပို၏သို႔ ။

တစ္သိမ္႔သိမ္႔နွင္႔ ညွင္းၿငိမ္႔ေလေပြ
ထက္၀န္းေ၀လ်က္ ေႏြလည္းအ၀င္
ေဆာင္းလွ်င္အစဲ မတည္ဘဲလွ်င္
ဖက္လွဲတကင္း ပန္းနံ႔သင္းကုိ
ခ်ဥ္း၍ခ်ဥ္း၍ ေဆာင္ကာေ၀ွ႔လ်က္
ရႊန္းေၿမ႔သလို သြင္းလာပိုသည္
မခ်ိဳ၏သုိ႔ ခ်ိဳ၏သို႔။

တၿငိမ္႔ၿငိမ္႔နွင္႔ လွိမ္႔၍လွိမ္႔၍
ေလအေ၀ွ႔၀ယ္ ေႀကြေၿမ႔ခမန္း
အသံစမ္းလ်က္ သာဆန္းရဂံုေဘြ
ေႏြဦးေမလွ်င္ ေမွ်ာ္ေလေယာင္ေမာ႔
ေတးကုိေက်ာ႔၍ ေလးေတာ႔္နတ္သြင္
ထက္၀န္းက်င္ကုိ ႀကည္ရႊင္ခလို
ခ်စ္ဖြယ္ဆုိသည္ မပိ်ဳ၏သုိ႔ ပ်ိဳ၏သို႔။

တၿခိမ္႔ၿခိမ္႔နွင္႔ သံနိမ္႔သံၿမင္႔
သံခ်ိဳဆင္႔၍ ခါသင္႔မထင္
မိုးနတ္ရွင္လည္း ရွစ္ခြင္တလႊား
ေၿပးကစား၍ လွည္႔စားေလဟန္
မိုးရိပ္ဖန္လ်က္ နဘံတခို
တိမ္ခိုးသုိသည္ မညိဳ၏သို႔ညိဳ၏သို႔။


နန္းညႊန္႔ေဆြ

ဗံဒါ

တစ္နွစ္မွာ၃ႀကိမ္တိတိေႀကြတဲ႔ ရြက္ေႀကြ
ေႏြကုန္ရင္လည္းေႀကြ
မိုးကုန္ရင္လည္းေႀကြ
ေဆာင္းကုန္ရင္လညး္ေႀကြ
ေႀကြသေလာက္လည္းေ၀
ေႀကြၿပီးရင္လည္းေ၀
ေ၀ၿပီးေတာ႔ ..............................
.
.
.
ထပ္ေႀကြမယ္႔ ဗံဒါ
အၿမဲေႀကြၿပီး အၿမဲေ၀မယ္႔ ဗံဒါ
ပင္ပ်ိဳ ပင္လတ္ ပင္အို အယုတ္အလတ္အၿမတ္မေရြး ေႀကြေ၀မယ္႔ ဗံဒါ
ေႀကြပါ ေ၀ပါ
ေ၀ပါ ေႀကြပါ ။      ။

ေတာင္းပန္ၿခင္း

ကၽြန္မ အခုတေလာ အပ်င္းတစ္ၿပီး ဘာမွမေရးခ်င္လို႔ သူမ်ားေရးထားတာေလးေတြ လိုက္ဖတ္ၿပီး ေရသာခို္ေနပါတယ္ ရွင္.............
ဒါေပမယ္႔လည္း ကုိယ္ဖတ္မိၿပီးသိေစခ်င္တာေတြကို တစ္ဆင္႔ၿပန္ရွယ္ေပးထားပါတယ္
တစ္ခ်ုိဳ ႔ကိုလည္း ခရက္တစ္ေပးမိၿပီး တစ္ခ်ိဳ ႔ကိုမေပးမိဘူးထင္တယ္။
ဒါေႀကာင္႔ ကၽြန္မရဲ ႔ ပ်င္းရိမွဳအတြက္ေတာင္းပန္စကားေၿပာႀကားပါတယ္ရွင္.............။

အမ်ိဳးေပ်ာက္မွာစိုးေႀကာက္မိသည္။ ဘာသာစကားကုိအေလးထားေစခ်င္သည္။

ကၽြန္မ ဆရာ၀န္ႀကီးမၿဖစ္၍ ၀မ္းမနည္းဖူးပါ။
ကၽြန္မ အင္ဂ်ီနီယာႀကီးမၿဖစ္၍ ၀မ္းမနည္းဖူးပါ။
ကၽြန္မ စီးပြါးေရးပညာရွင္ႀကီးမၿဖစ္၍ ၀မ္းမနည္းဖူးပါ။
ကၽြန္မ တရားသူႀကီးမၿဖစ္၍ ၀မ္းမနည္းဖူးပါ။
ကၽြန္မ ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ႀကားသူမၿဖစ္၍ ၀မ္းမနည္းဖူးပါ။
သုိ႔ေပမယ္....................
ကၽြန္မတုိ႔၏ ဘာသာစကားၿဖစ္သည္႔ ၿမန္မာစာ၊ၿမန္မာစကားကို ေနာင္လူငယ္မ်ားအေလးမထား၊တန္ဖိုးမထားဘဲ အထင္ေသးရွံဳ ႔ခ်သည္႔ စကားလံုးမ်ားဖတ္ရ၊ႀကားရ၊ၿမင္ရေသာအခါ
ကၽြန္မအရမ္း၀မ္းနည္းပါသည္။
ရင္ဘတ္ထဲေအာင္႔ေနၿပီး မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ 

 

 

 

ေရးသားသူ- ရဲေနာင္၊ ဇြဲဉာဏ္

ပုဂၢလိက အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းအမ်ားစုတြင္ သင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မိမိကိုယ္ပိုင္စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈတြင္ အားနည္းမႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားႏွင့္ ပညာရွင္အခ်ဳိ႕ကသံုးသပ္သည္။

အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းမ်ား တက္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္မီ ပညာေရးသင္ၾကားရသည္ဟူေသာ အားသာခ်က္ရွိေသာ္လည္း ျမန္မာစာေပပိုင္း၌ အားနည္းသြားႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တတ္သိေသာပညာရွင္မ်ားထံမွ အႀကံဉာဏ္မ်ားရယူၿပီး မိခင္ဘာသာရပ္ကို မသင္မေနရျပ႒ာန္းကာ မည္သည့္အတိုင္းအတာအထိ သင္ၾကားရမည္ဟူေသာ အေျခခံမူရွိသင့္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာ ပညာေရးအတိုင္ပင္ခံ ဦးေအာင္ေက်ာ္ဆန္းကေျပာသည္။

အဂၤလိပ္စာကို အဓိကဘာသာစကားအျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီ သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းမ်ားျဖင့္ သင္ၾကားေပးေသာ္လည္း ျမန္မာစာသင္ၾကားမႈမွာ အရန္အျဖစ္ သင္ၾကားေပးျခင္း၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား၏ စိတ္၀င္စားမႈနည္းျခင္း၊ ေက်ာင္းသားမိဘအခ်ဳိ႕ကလည္း မိခင္ဘာသာစကား မကၽြမ္းက်င္မႈအေပၚ နားလည္မႈလဲြမွားစြာ ဂုဏ္ယူမႈမ်ားရွိေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းမ်ားရွိ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ျမန္မာစာေပတတ္ေျမာက္မႈႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ စိုးရိမ္ရသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားကသံုးသပ္သည္။

“ကၽြန္မတို႔က ကႀကီးေရးႏွစ္ေခ်ာင္းငင္ကို “ကူ”၊ “မူ” ကို ဘယ္လိုေပါင္းမလဲေမးရင္ သူက Mu လို႔ ေပါင္းတယ္”ဟု ေဒၚဥမၼာက အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းတြင္ တက္ေနေသာ သူမ၏သားငယ္အေၾကာင္းကို ေျပာသည္။ သူမ၏ကေလးမွာ ေက်ာင္းတြင္ ျမန္မာစာကို အရန္အျဖစ္သာသင္ရသည္။ အဂၤလိပ္လိုဖတ္ရသည္ကိုသာ အားသန္ၿပီး ျမန္မာလိုဆိုလွ်င္ ႀကဳိးစား၍မဖတ္ခ်င္။ အဂၤလိပ္ကာတြန္းကားမ်ားၾကည့္လွ်င္ နားလည္သည္။ ျမန္မာစာႏွင့္ပတ္သက္၍ အိမ္တြင္ အၿငိမ္းစားေက်ာင္းဆရာမႀကီး ေခၚ၍သင္ေပးေနရသည္ဟု ဆိုသည္။

အျခားေက်ာင္းသားမိဘတစ္ဦးကလည္း “သီတင္းကၽြတ္ကို ေရးခိုင္းတာ သတင္းႂကြတ္လို႔ ေရးတယ္”ဟု သူမ၏ကေလး ျမန္မာစာအားနည္းမႈကို ေျပာျပသည္။

အိမ္တြင္ေနထိုင္သည့္အခ်ိန္မွအပ ေက်ာင္းႏွင့္သက္ဆိုင္သည့္ ေက်ာင္းတြင္းေက်ာင္းျပင္အခ်ိန္မ်ားတြင္ အဂၤလိပ္စကားကိုသာ အဓိကထား၍ ေျပာဆိုသံုးစဲြၾကေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာကၽြမ္းက်င္မႈရွိေသာ္လည္း ျမန္မာစာကိုမူ ျပန္လည္အခ်ိန္ေပး သင္ၾကားရျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ေက်ာင္းသားမိဘတစ္ဦးက ေျပာသည္။

“ဆရာ စာသြားသင္ေပးေနတဲ့ အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ဆို သူ႔နာမည္သူ ျမန္မာလို မေရးတတ္ဘူး”ဟု အဆိုပါေက်ာင္းသူမ်ားတြင္ ျမန္မာစာသင္ၾကားေပးေနၿပီး ျမန္မာစာကထိကတစ္ဦးျဖစ္သူ ဆရာေမာင္သာခ်ဳိကေျပာသည္။

ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန၏ သင္႐ိုးအတိုင္း သင္ၾကားေပးျခင္း၊ အေထြေထြဗဟုသုတမ်ား သင္ၾကားေပးျခင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ ျပဇာတ္မ်ားကျခင္း၊ အထိမ္းအမွတ္ေန႔မ်ားတြင္ အခမ္းအနားမ်ား ျပဳလုပ္ေပးျခင္းတုိ႔ျဖင့္ သင္ၾကားေပးလ်က္ရွိသည္ဟု အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းမ်ားမွ တာ၀န္ရွိသူအခ်ဳိ႕ကေျပာသည္။

အဆိုပါေက်ာင္းမ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ တက္ေရာက္သည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္မ်ားသို႔ ၀င္ခြင့္ရေရးအတြက္ပင္ျဖစ္သည္။ ၿဗိတိန္သင္႐ိုး၊ အေမရိကန္ၫႊန္းတမ္းမ်ားျဖင့္ သင္ၾကားေပးေန၍ ဘာသာရပ္အားလံုးမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားႏွင့္ သင္ၾကားရ၏။ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကိုမူ ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ အရန္(Minor)အျဖစ္သာ သင္ရ၏။

“အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းေတြက ေက်ာင္းသားေတြက ျပည္တြင္းစာေမးပဲြေျဖတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္ေတြရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ပဲလိုတယ္။ ျမန္မာစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈကို သိဖို႔က မိသားစုေတြရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ပဲလိုတယ္။ ျမန္မာစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈကိုသိဖို႔က မိသားစုေတြနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ပါတယ္”ဟု ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ထြန္းသက္က ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၉၀၀ ေက်ာ္၊ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္မွစ၍ ျမန္မာစာေရးသားမႈ ေပၚေပါက္လာသည္ဟု သမုိင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္းကေျပာခဲ့သည္။ ထိုေခတ္က ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ စာေပ၊ ဓေလ့ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတို႔အေၾကာင္းကို ထိုသူတို႔ ေရးသားခဲ့ၾကေသာ ေက်ာက္စာ၊ ေပစာမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေလ့လာၾကရသည္။ အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲမႈကို သိရွိရသည္။ သမိုင္းကိုလည္း သိရွိရသည္။

“ျမန္မာလူမ်ဳိး ျမန္မာလို မေရးတတ္၊ မေျပာတတ္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေပေတာ့”ဟု ဆရာေမာင္သာခ်ဳိကေျပာသည္။

ယေန႔ေခတ္ပညာေရးတြင္ ျမန္မာေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအေနျဖင့္ ဘာသာစကားပိုင္းကိုသာ အခ်ိန္ေပးေလ့လာေနၾက၍ ျမန္မာစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတြင္ အားနည္းလာသည္ဟု ျမန္မာစာေရးဆရာမ်ားက သံုးသပ္ထားသည္။

အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းတက္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ တစ္ေန႔လံုး အဂၤလိပ္စကားကိုသာ ေျပာေနၾကရၿပီး အိမ္တြင္ မိဘမ်ားကပါ အဂၤလိပ္လိုေျပာေနပါက ျမန္မာစကားေျပာရန္ အခ်ိန္မရွိေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔အိမ္တြင္ ျမန္မာလိုသာ ေျပာျဖစ္သည္ဟု စင္ကာပူႏုိင္ငံမွ ျပန္လာေသာ မူလတန္းေက်ာင္းသားတစ္ဦး၏ မိဘတစ္ဦးကေျပာသည္။

“ကေလးေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္တစ္ခုက ျမန္မာလိုေျပာမယ္ဆိုရင္ ဘာသာျပန္ၿပီး ေျပာေနသလိုပဲ။ တစ္မ်ဳိးႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဗမာစာ ေတာ္ေတာ္ညံ့တယ္”ဟု အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းတစ္ခုမွ ေက်ာင္းသားမိဘတစ္ဦးကေျပာသည္။

ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား၏ စိတ္ေနသေဘာထားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာစာဆရာ ဂုဏ္ထူးဦးသိန္းႏိုင္က “တခ်ဳိ႕မိဘေတြက ကိုယ့္ကေလး ျမန္မာစကား ေရေရလည္လည္မေျပာတတ္တာကို ဂုဏ္ယူေနတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီကိစၥက မွားယြင္းမႈတစ္ခုပဲ။ အဲဒီလိုသာဆက္သြားရင္ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ေတြ သၿဂၤဳိဟ္လိုက္ ရႏိုင္တယ္”ဟု ေျပာသည္။

ထို႔ျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ျမန္မာစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအေပၚ “ကိုယ့္ရဲ႕ဘာသာစကားကို ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးေတြ မေမ့ေအာင္ ႀကဳိးစားၾကပါလို႔ ကၽြန္မတိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈကို ကိုယ္ဂုဏ္ယူႏိုင္ရမယ္”ဟု ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အေမရိကန္ခရီးစဥ္၌ ျမန္မာမိသားစုမ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

၁၉၂၀ ခုႏွစ္မ်ား၌ ျမန္မာစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ ေမွးမွိန္ခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ အစိုရေက်ာင္းမ်ား၌ပင္ ျမန္မာစာကို ေကာင္းစြာမသင္လို၊ ျမန္မာဗ်ည္း ၃၃ လံုးမွ ၆ လံုးကို ႏုတ္ပယ္ရန္ ႀကံစည္ခဲ့ၾကဖူးသည့္ အျဖစ္အပ်က္ရွိသည္ဟု ဆရာ တကၠသိုလ္တင္ခက ေရးသားခဲ့ဖူးသည္။

ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္မႈ ျမင္ေတြ႕ေနရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံတကာပညာေရးစနစ္ ပိုမိုတြင္က်ယ္လာၿပီး အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းမ်ား ပိုမိုမ်ားျပားလာႏိုင္၍ ျမန္မာစာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ စိုးရိမ္မႈမ်ား ရွိေနေသာ္လည္း ကိုယ္ပိုင္စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈျဖင့္ ကိုယ္ခံအားေကာင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ထားသင့္သည္ဟု ပညာရွင္မ်ားကအႀကံျပဳသည္။

ျမန္မာစာေပသည္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔အတြက္ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ပင္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းကို အကဲျဖတ္ရာ၌ စာေပသည္ အဓိကက်ေသာအရာပင္ ျဖစ္သည္။ “စာေပျမင့္မွ လူမ်ဳိးတင့္မည္”ဟု ၫႊန္းဆိုမႈသည္ မိမိႏိုင္ငံႏွင့္လူမ်ဳိးအတြက္ အမ်ဳိးသားစာေပ၏ ေလးနက္မႈကို ေဖာ္ျပလ်က္ရွိသည္

အိမ္ေၿမွာင္ေလး..........

အိမ္ေျမွာင္ေလး တစ္ေကာင္......

ဒီပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဂ်ပန္မွာ အမွန္တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုပါ။

ဂ်ပန္မွာရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးစာ အိမ္အေဟာင္းကို ျပဳျပင္ဖုိ႔ နံရံကို ခ်ိဳးဖ်က္ခဲ့တယ္။ ဂ်ပန္အိမ္ေတြမွာ သစ္သားနံရံေတြၾကား အေခါင္းေပါက္ေနရာလပ္တစ္ခုရွိတယ္
သူဟာနံရံကိုျဖိဳခ်တဲ့အခါ ညပ္ေနတဲ့ အိမ္ေျမွာင္တစ္ေကာင္ကို ျမင္ခဲ့တယ္။ အျပင္က သံတစ္ေခ်ာင္းက အဲဒီအိမ္ေျမွာင္ရဲ့ ေျခတစ္ဖက္ကုိ ေဖာက္ရိုက္ထားတာ သူေတြ႔ခဲ့တယ္။ သူဟာ အိမ္ေျမွာင္ေလးအေပၚသနားစိတ္၀င္ခဲ့တယ္ ။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာလည္း ဒီလိုျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို သိခ်င္လို႔ သံေခ်ာင္းေလးကိုစစ္ေဆးလိုက္တဲ့အခါ သံေခ်ာင္းေလးရဲ့သက္တမ္းဟာ ပထမဆံုး အိမ္ေဆာက္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔တြက္ၾကည့္ရင္ ( ၁၀ ) ႏွစ္ေလာက္ရွိေနတာကို ေတြ႔ရွိခဲ့ရတယ္။
ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ......။

အိမ္ေျမ်ာင္ေလးဟာ တစ္ေနရာထဲမွာပဲ ( ၁၀ ) ႏွစ္ၾကာၾကာ အသက္ရွင္ခဲ့တယ္။ ေမွာင္ၿပီး ခြဲကန္႔ထားတဲ့နံရံမွာ ( ၁၀ ) ႏွစ္ၾကာၾကာမေရြ႕လ်ားဘဲ ရွိေနတဲ့အတြက္ သူဟာ စိတ္ထဲမွာ မျဖစ္ႏိုင္သလို ခံစားရၿပီး အံ့ၾသသင့္မႈေတြနဲ႔ တုန္လႈပ္သြားခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေျခေထာက္မွာ သံရိုက္ခံရလို႔ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းမွ မေရြ႕လ်ားဘဲ ( ၁၀ ) ႏွစ္ၾကာၾကာ အသက္ရွင္ေနတဲ့ ဒီအိမ္ေျမွာင္ကို သူအရမ္းအရမ္းအံ့ၾသမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အလုပ္ကိုရပ္ၿပီး အိမ္ေျမွာင္ကေလး ဘာေတြလုပ္ၿပီး ဘယ္လိုစားခဲ့လဲဆုိတာ့ ေလ့လာၾကည့္ခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူ႔စိတ္ထဲျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္အတြက္ အေျဖေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတာ့ အျခား အိမ္ေျမွာင္ေလးတစ္ေကာင္က အစာေတြကို ပါးစပ္ထဲမွာ ထည့္ၿပီး ဒုကိၡတအိမ္ေျမွာင္ေလးကို လာေကၽြးေနလို႔ပါပဲ။ အဲဒီျမင္ကြင္းကို သူျမင္ရတဲ့အခါ အသက္ရွဴမွားေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ၿပီး အ၇မ္းခံစားခဲ့ရတယ္။

( ၁၀ ) ႏွစ္ၾကာၾကာ မေမာမပန္း ၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မစြန္႔ဘဲ အေဖာ္ အိမ္ေျမွာင္ေလးကို ျပဳစုခဲ့တဲ့ အိမ္ေျမွာင္ေလးကို စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ မင္းလည္း မင္းရဲ့အေဖာ္ ( သူငယ္ခ်င္း ၊ မိဘ ၊ ေမာင္ႏွမ ၊ ေဆြမ်ိဳး ၊ အတူလက္တြဲလုပ္ေဆာင္ရတဲ့သူ ) ေတြအေပၚမွာ အိမ္ေျမွာင္ေလးလို ျပဳစုေပးမွာလား......။
အထူးသျဖင့္ ( ၉ ) လတုိင္တုိင္ၾကီးမားတဲ့ ၀န္ထုပ္ကို လြယ္ၿပီး မင္းကိုလူျဖစ္ေအာင္ ဒီေလာကထဲယူေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ မင္းရဲ့အေမကုိ ဒီလိုျပဳစုေပးမွာလား..............။

ေသးငယ္တဲ့တိရစာၦန္ေလးေတာင္မွ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အေဖာ္ကုိ ဒီလိုျပဳစုတတ္ရင္.....အရမ္းထက္ျမက္ ကၽြမ္းက်င္ၿပီး ပါရမီေတြထူးတဲ့ လူသားေတြအေနနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ မလုပ္ႏိုင္ရမွာလဲ..........။
ေက်းဇူးျပဳၿပီး မင္းခ်စ္ရတဲ့သူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ စြန္႔ပစ္မထားပါနဲ႔။ မင္းရဲ့အကူအညီကို အမွန္တကယ္လိုလားေနတဲ့သူကို ....အလုပ္မ်ားတယ္.....လို႔မေျပာပါနဲ႔။
ႏွလံုးသားကို အသံုးျပဳၿပီး အသက္ရွင္ပါ။ ဦးေႏွာက္ကို အသံုးျပဳၿပီး အသက္ဆက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ မင္းရဲ့ဘ၀ဟာ ေကာင္းကင္သုခ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

Credit by စိတ္ကူးေပ်ာ္ရာ