ကတြတ္သီး နွင္႔ ကတြတ္ယို

ၿပည္မွာေပၚေနတဲ႔ ကတြတ္သီး၊ ကတြတ္ယို ...............

ကတြတ္သီးဟာ O ေသြးပိုင္ရွင္ေတြအေနနဲ႔ အစားသင္႔ဆံုး အသီးတစ္မ်ိဳးထဲမွာပါတယ္

ဟု http://myatmhanlay.blogspot.com/2009/04/blog-post_28.html တြင္ ဖတ္ရသည္။

တစ္ပတ္ကို ကတြတ္သီး ေလးလံုးေလာက္မွီ၀ွဲျခင္းသည္ ကိုယ္ခႏၶာရိွ pH ပမာဏကို ညိွႏိႈင္းထားျပီး ေရာဂါပိုးမႊားမ်ား ၀င္ေရာက္ကူးစက္ျခင္းမွ တားဆီးထားသည္။ ကတြတ္သီးမွာ ပါသည့္ အမွ်င္ဓာတ္သည္ အင္ဆူလင္ ပမာဏႏွင့္ ေသြးတြင္း အခ်ဳိဓာတ္ပမာဏတို႔ကို က်ဆင္းေစကာ ဆီးခ်ဳိျဖစ္ပြားမႈကိုလည္း ေလ်ာ့နည္းေစသည္။

ဟု http://glorious-flower.blogspot.com/ တြင္ဖတ္ရသည္။

ဒီအခ်က္ေတြမသိခင္ ဟိုးငယ္ငယ္ကေလးက ကတြတ္ယုိထုတ္ေလးေတြကို မက္ေမာစြာ၀ယ္စားၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ စားလုိက္ရင္ ဇီးထုတ္လုိ စြန္႔ပစ္စရာမပါတာရယ္။ ၀ါးစားရင္ က်လိက်လိၿဖစ္တာရယ္ ကို သေဘာက်လုိ႔ စားၿဖစ္ခဲ႔တယ္။
ခု ၿပည္မွာတာ၀န္က်ေတာ႔ ကတြတ္သီးေပၚခ်ိန္ဆို အသီးေတြ၀ယ္၊ သႀကားနဲ႔ ကုိယ္႔စိတ္ႀကိဳက္နွစ္သက္သလိုထိုးစားၿဖစ္တယ္။ စိတ္ႀကိဳက္ထိုးၿပီး မိသားစုအတြက္လည္းလက္ေဆာင္ေပးၿဖစ္တယ္။ ေရာင္းတန္းကကတြတ္ယိုကုိေပးတာထက္ ကုိယ္တုိင္ထုိးတဲ႔ ကတြတ္ယိုကုိေပးရတာ ပုိနွစ္သက္လာတယ္။

ယိုထိုးနည္းကေတာ႔.............

ေစ်းက၀ယ္လာတဲ႔ ကတြတ္သီးေလးေတြကုိေတာ႔ သဲစင္ေအာင္ ေရနိုင္နုိင္နဲ႔ေဆးရပါမယ္။
သဲစင္ေအာင္ေဆးၿပီးသားအသီးေလးေတြကို လုိသလို ထက္ၿခမ္းခြဲ၊ သုိ႔မဟုတ္ ေလးစိပ္ထုိးၿပီး ယိုထုိးမယ္႔
ဒယ္အိုး ( သို႔ ) ဒန္အိုးထဲထည္႔ၿပီး အေပၚကသႀကားၿဖဴးၿပီး ထုိးလုိက္တာပါပဲ....။တစ္ခ်ိဳ ႔ကေတာ႔ သႀကားကုိႀကိဳၿပီးမွကတြတ္သီးထဲ သႀကားရည္နွင္႔ထိုးႀကသည္။ ဤသို႔ထိုးၿခင္းက အခ်ိန္ပိုႀကာေစေသာေႀကာင္႔မဂ်ီးကေတာ႔ သႀကားေကာကတြတ္သီးေကာ ေရာထိုးလိုက္တာပဲ...........။

ကတြတ္သီးအလံုးတစ္ရာကို သႀကားအစိတ္သားနဲ႔ ဆားအနည္းငယ္ထည္႔ၿပီး ဒယ္အိုးထဲ ထည္႔ေမႊ၊ ေရခမ္းေတာ႔မွ သံပုရာသီးေလးညွစ္ထည္႔လိုက္ေတာ႔ အေရာင္၊ အနံ႔အရသာနဲ႔ၿပည္႔စံုတဲ႔ ကတြတ္ယိုေလးရသြားၿပီ။ ကုိယ္တုိင္ထုိးေတာ႔ ေရခမ္းေၿခာက္ေအာင္ထုိးတယ္ ဘာဓါတုေဗဒေဆးမွမပါဘဲ က်န္းမာေရးနဲ႔ၿပည္႔စံုတဲ႔ကတြတ္ယုိေလးၿဖစ္တာေပါ႔.........။

ကတြတ္သီးေတြမွာ အခ်ိဳသီးနဲ႔အခ်ဥ္သီး ဟု ၂ မ်ိဳးရွိသည္။
ထုိ႔ေႀကာင္႔ သႀကားကို ခ်င္႔ခိ်န္ၿပီးထည္႔သင္ပါသည္။ 





ထမင္းစားၿပီး ကတြတ္ယိုေလးနည္းနည္းေလာက္ စားလိုက္တာနဲ႔ ရင္ေခ်ာင္ၿပီး အေမာကုိေၿပေစတယ္။

ေရႊတမာ

အကယ္၍သာ သမီးေလး ခင္မာလာ ေမြးဖြား၍မလာပါလွ်င္လည္း ဦးထြန္းေအးအဘုိ႔ ထုိမွ်စိတ္ပူပန္မည္မဟုတ္ေပ။

    ယခုမွာမူ သမီးေလးကုိေမြးသည္႔ေနမွစ၍ သူသည္ အစဥ္ပူပန္ခဲ႔သည္။

    ယေန႔ညလိုအခါမ်ိဳးတြင္ အိပ္၍ပင္မရနုိင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္မွာလွဳပ္ရွား၍ေနေပသည္။ သူ႔သမီးေလးသည္ အသက္၂၀ပင္ၿပည္႔ေပေတာ႔မည္။ ထိုအနွစ္၂၀ကာလ

ပတ္လံုး သူသည္စိတ္ပင္ပန္းမွဳေ၀ဒနာကို အစဥ္ခံစား၍လာခဲ႔ရေပသည္။

   အိပ္ခန္းမွထ၍ ေဘးတံခါးမႀကီးမွ သူသည္ၿခံတြင္းသို႔ဆင္းလာခဲ႔သည္။

မိုးဦးၿဖစ္၍ေလထဲတြင္ မိုးသက္နံ႔သည္ပါလာခဲ႔ေလသည္။ အိမ္ထဲတြင္ ပူအိုက္သလိုၿဖစ္ေနေပသည္။ သူသည္ စပယ္ရံုမ်ားေဘးရွိခံုတန္းေပၚတြင္ထုိင္၍ ေလကိုမွန္မွန္ရွဴေနသည္။

  

မိုးသားမ်ားမရွိေသးခင္ လ သည္၀င္းပစြာသာေနသည္။ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားသည္ စပယ္ပြင္႔မ်ားေပၚသို႔ ေရာက္သြားသည္။ လ ေရာင္တုိ႔ၿဖင္႔ ပြင္႔အာလာႀကၿပီၿဖစ္ေသာ

စပယ္၏ ေငြ၀တ္လႊာမ်ားမွာ ရက္ရက္စက္စက္ပင္ လွ ပ ေနေပသည္။ ခ်ိဳေအးေသာ ရနံ႔သည္ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္၀ယ္ သင္းပ်ံ ႔ေန၏။သစ္ရြက္မ်ားလည္း ေငြေရာင္ေတာက္၍ ေၿဖးညွင္းစြာ

လွဳပ္ရွား၍ေနေပသည္။

     ထိုကဲ႔သုိ႔လွပေသာ ညမ်ားတြင္ သူသည္ မခင္သူနွင္႔ ေတြ႔ခဲ႔သည္မဟုတ္ပါေလာ။ နူးညံ႔ေၿပၿပစ္၍ ယဥ္ယဥ္ေလးနွင္႔ေခ်ာေမြ႔ေသာ မခင္သူ၏မ်က္နွာကို လ ေရာင္ေအာက္တြင္ေတြ႔ခဲ႔ရေလသည္။

တီးတိုးစြာ နွီးေနွာေနႀကသည္႔ ခ်စ္သူစကားသံတုိ႔မွာ ထိုစဥ္ကနွစ္သိမ္႔၍မဆံုးခဲ႔ေပ။

     ယခုလို စပယ္ရံုနားမွာေတာ႔ မဟုတ္ေပ။ သူတုိ႔နွစ္ဦးေတြ႔စဥ္က မခင္သူတုိ႔၏ၿခံထဲရွိ ယုဇနပင္ေအာက္မွာၿဖစ္ခဲ႔သည္။ လ ေရာင္မွာ ယုဇနရြက္မ်ားႀကားမွ ကြက္၍ထင္ေနသည္။ ညဥ္႔၏ေလတြင္

ယုဇနပြင္႔ရနံ႔သည္သင္းပ်ံ ႔လွသည္။ မ်ားေသာအားၿဖင္႔ သူက ခ်စ္စိတ္မႊန္တတ္သည္။ မခင္သူေလး၏လိမၼာမွဳေႀကာင္႔ပင္ သူတို႔က်ဴးက်ဴးလြန္လြန္ မၿဖစ္ႀက။ ထိန္းသိမ္းနိုင္ခဲ႔ႀကသည္။

   ငယ္ရြယ္သူခ်စ္သူခ်င္း ယခုလိုတိတ္ဆိတ္ေသာညတြင္ ေတြ႔သည္မွာ ခ်မ္းေၿမ႔ရႊင္လန္းဘြယ္ေကာင္းသေလာက္၊ ေႀကာက္စရာအေၿခအေနဆိုးကုိလည္း ဖန္တီးေပးနုိင္သည္။

မခင္သူက ဓမၼဆန္ေပသည္။ မ်ားေသာအားၿဖင္႔လညး္ ဓမၼေႀကာင္းကုိယွဥ္၍ေၿပာတတ္၏။သူသည္မခင္သူ၏ပါးနုနုေလးကုိ သူ႔ပါးနွင္႔အပ္၍ ခ်စ္စိတ္မႊန္တုိင္းေၿပာခ်င္ရာေၿပာခဲ႔သည္။

 “ ေမေမတုိ႔က သေဘာမတူလဲ _ ခင္႔ကုိေမာင္က ရေအာင္ယူမွာဘဲ။ ခုေတာင္ေနာက္ေကာလိပ္မွာ ၃-နွစ္ဘဲေနရေတာပမယ္ ”

သူသည္ဒါတြင္မက ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေႀကာင္းကုိလည္း ဋီကာခ်ဲ ႔တတ္ေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ မခင္သူကမူ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွ လမင္းကုိေမာ္ႀကည္႔ရင္းပင္ ဓမၼဆန္ဆန္ေၿပာတတ္သည္။

“ လူေတြေတာင္မွမၿမဲႀကပါဘူးေမာင္ ၊ အခ်စ္ဆိုတာလဲ သခၤါရပါဘဲ။ တႀကိမ္တခါမွာ မုန္းခ်င္လဲမုန္းေပမွာပါ။ ဘယ္နဲ႔လုပ္ၿပီးေမာင္ဟာ ခင္႔ကိုတသက္လံုး ခ်စ္ရမယ္လုိ႔ ခင္ကေၿပာနုိင္မလဲ။ ၿပီးေတာ႔လဲ ခင္နဲ႔ေမာင္က ခုမွေတြ႔ႀကဒါ--မိဘဆိုဒါက တသက္လံုးၿပဳစုေကၽြးေမြးၿပီးေစာင္႔ေရွာက္လာခဲ႔ဒါ--မိဘစကားကိုေတာ႔ဘယ္ေတာ႔မွ မလြန္္ဆန္နဲ႔ေပါ႔ ”

မခင္သူကထုိသို႔မ်ားေၿပာလိုက္လွ်င္ သူသည္ဆတ္ဆတ္ခါနာတတ္သည္။ သူေယာက္်ားပီသေႀကာင္း၊သစၥာမေဖာက္ေႀကာင္းမ်ားကို တသီႀကီးေၿပာတတ္သည္။

ဒီလုိေၿပာလွ်င္လဲ မခင္သူက ၿပံဳးၿပံဳးေလးပင္ေနတတ္သည္။

ဒါေပမင္႔--- ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူသည္မခင္သူအားသစၥာေဖာက္ခဲ႔သည္။

မလိမ္႔တပတ္လုပ္၍စြန္႔ပစ္ခဲ႔ၿပီး ႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီကိုယူလိုက္သည္။ အတိတ္မ်ားသည္ တခုၿပီးတခုေပၚလာတုိင္း သူ႔စိတ္လွဳပ္ရွားမွဳသည္ ၿပင္းၿပလာသည္။

သူသည္ယခု ဦးထြန္းေအးၿဖစ္၍ မခင္သူသည္ ေဒၚခင္သူဘ၀ကိုေရာက္၍ေနေပသည္။ ပထမေတာ႔ သူသည္မခင္သူ၏ အခ်စ္ကိုေဖာက္ဖ်က္လုိက္စဥ္က သစ္ရြက္တရြက္ေခၽြပစ္သေလာက္ပင္ စိတ္ထဲတြင္ အမွတ္မထားခဲ႔။

သုိ႔ေသာ္ ခင္မာလာေမြးလာသည္႔ေန႔တြင္  ‘ သမီးေလး ‘ ဟုဆိုလိုက္ကထဲက ရင္ထဲတြင္ထိန္းကနဲ၀င္ေဆာင္႔လုိက္သည္။

“ ဘုရား --ဘုရား ”   သူသည္ ဘုရားပင္ တ လိုက္မိသည္။ မခင္သူအေပၚတြင္ သစၥာေဖာက္ခဲ႔သလို၊ မခင္သူ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္သူလုပ္ခဲ႔သလို၊ သူ႔သမီးေလးအေပၚတြင္ တစံုတေယာက္က ေစာ္ကားမွာကုိ သူအင္မတန္မွ စိုးရိမ္လာသည္။

သူ႔မွာသမီးနွင္႔ ၿဖစ္လာေပၿပီ။ သူသည္ ယခုေတာ႔ ေတြးေခၚတတ္လာရေပမည္။ အေၿခအေနကသူမေတြးယင္လည္းမၿဖစ္ေတာ႔ေပ။ ခင္မာလာမွာ ပန္းပြင္႔ေလးလိုလွသည္။ သည္လုိလွေလေလ သူကစိတ္ပူလြန္းေလၿဖစ္သည္။

တခါတခါတြင္လည္း ေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီအားသမီးအတြက္စိုးရိမ္ေႀကာင္းကို ေၿပာတတ္သည္။

“  ေအာ္ ဒက္ဒီနဲ႔ကြယ္--သမီးကလိမၼာပါတယ္ ”

သူ႔ဇနီးမွာ ေခတ္ဆန္သူပီပီ သူ႔ကုိဒက္ဒီဟုေခၚသည္။ သူရင္ထဲတြင္ပိုဆိုးသြားသည္။ မခင္သူသည္လည္း လိမ္လိမ္မာမာနွင္႔ ရိုးရိုးသားသားပင္ၿဖစ္သည္။

လေရာင္မွာ အနည္းငယ္မွိန္သြား၍ သူ႔အေတြကုိရပ္နားလိုက္ကာ ေကာင္းကင္ကုိေမာ႔ႀကည္႔လုိက္သည္။ မိုးသားတက္လာ၍ မိုးဖြဲေလးပင္ တေပါက္နွစ္ေပါက္ က်လာသည္။ ထိုင္ေနရာမွထၿပီးလွ်င္ သူမခ်စ္ေတာ႔ၿပီၿဖစ္ေသာ မခင္သူကုိ သတိရေနၿပန္သည္။ သူသည္မိုးစိုမွာစိုး၍ မခင္သူကုိ ယုဇနပင္ေအာက္မွာ ေထြးေနတတ္ေသးသည္ မဟုတ္ပါေလာ။

သူသည္ တၿဖညး္ၿဖည္းသူ၀င္ခဲ႔ေသာ ေဘးတံခါးမႀကီးမွာ ရပ္၍ေမွးမွိန္ေနေသာ လေရာင္နွင္႔ ၿပင္ပကုိလွမ္း၍ႀကည္႔ေနမိၿပန္သည္။

“   ဟင္  ”   သူ႔ အသံမ်ားပင္ ထြက္သြားေတာ႔သည္။ သူၿမင္ေနရသည္မွာ တကယ္မွပင္ ဟုတ္ပါေလစ။ တကယ္ေတာ႔ တကယ္ဘဲၿဖစ္သည္။

ပိေတာက္ပင္ေအာက္တြင္ ေယာက္်ားေလးနွင္႔ မိန္းခေလးနွစ္ေယာက္မတ္တပ္ရပ္၍ ဖက္ထားသည္။ တဖက္မွ၀င္ေနေသာ လေရာင္ၿဖင္႔ မိန္းခေလးကုိ သူေကာင္းစြာ ၿမင္ရသည္။ မိန္းခေလးမွာ သူ႔သမီး ခင္မာလာၿဖစ္သည္။ ေယာက္်ားပ်ိဳသည္ သူ႔သမီးကုိယုယစြာနမ္း၍ အၿပင္သို႔ထြက္သြားသည္။ မႀကာခင္ပင္ သမီးေလးခင္မာလာမွာ ေမွာင္ရိပ္တြင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ႔သည္။

သူသည္ ႀကိဳးစား၍ အိပ္ရာခန္းသို႔ ေရာက္ေအာင္လာရသည္။ ၿပီးလွ်င္ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ မနဲလုပ္ေနရသည္။ သူရဲေခ်ာက္ခံေနရသလို ၿဖစ္ေနေတာ႔သည္။

သူ႔ကုိယ္သူ ၀ဋ္လည္ၿပီဟု ထင္ေနသည္။

“   ဘုရား သိႀကားမလုိ႔ မခင္သူအေပၚ ငါေစာ္ကား မိတာေတြေတာ႔ သမီးေလးအေပၚ မက်ေရာက္ပါေစနဲ႔  ”

သူသည္ ကတုန္ကယင္ပင္ဆုေတာင္းေနမိသည္။ ­

                                x                               x                           x

ေဒၚခင္သူ၏ခင္ပြန္းမွာ ဦးေအာင္ေက်ာ္ၿဖစ္သည္။ Collective Farming ကုိ ပံုေဖာ္နုိင္ရန္အတြက္

ဦးေအာင္ေက်ာ္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ စုေပါင္း၍ လုပ္ငန္းတခုကုိ တည္ေထာင္ထားသူၿဖစ္သည္။

‘  ၿပည္သူ႔ေကာက္ပဲသီးႏွံ ေရာင္း၀ယ္ေရးလီမိတက္   ‘   တြင္မန္ေနဂ်ာၿဖစ္ေပသည္။ သူတုိ႔သည္ဆန္စပါးတြင္မက ႀကက္ငွက္ေမြးၿမဴေရးနွင္႔ ရွမ္းၿပည္တြင္ စည္သြပ္ဘူးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ကိုင္ရာတြင္ အေတာ္တုိးတက္လာေပသည္။ သူသည္ လယ္သမားေတြနွင္႔လည္း ေရာေႏွာေနသည္။ ကၽြဲႏြားေတြနွင္႔လည္း ေနတတ္သည္။

ယေနနံနက္မွာ တနဂၤေႏြေန႔ၿဖစ္ေသာ္လည္း ဦးေအာင္ေက်ာ္သည္ အစည္းအေ၀းတခုအတြက္ မနက္အေစာႀကီးပင္ သြားစရာရွိေလသည္။

သူအ၀တ္အစားလဲေနစဥ္တြင္ ေဒၚခင္သူသည္ အနီးသို႔ေရာက္လာေလသည္။

ေဒၚခင္သူမ်က္နွာႀကည္႔ရသည္မွာ ႏြမ္းနယ္ေနပံုရသည္။

“   ခင္ ညတုန္းက အိပ္လုိ႔မရဘူးလား ”

ေဒၚခင္သူမွာ ညက တကယ္ပင္အိပ္၍ မရေပ။

“  ဟုတ္တယ္ အကိုႀကီး၊ သားအေႀကာင္း စဥ္းစားေနမိလုိ႔ပါ ”

“  ခင္ကလဲကြာ  သားက  မငယ္ေတာ႔ပါဘူး ။ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းအိ္မ္မွာ အိပ္မယ္ဆိုရင္ အိပ္မဲ႔အေကာင္ပါ။ ညကလယ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူၿပန္လာလုိ႔ အိပ္ခ်င္ေနေသးယင္လဲေနေပေစ။

မအိပ္ရင္ေတာ႔ ၉ နာရီေလာက္ က်ယင္ ကားနဲ႔အကုိႀကီးဆီ လႊတ္လုိက္ေနာ္။ အကိုႀကီးခုေတာ႔လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္ ”

ဦးေအာင္ေက်ာ္သည္ အ၀တ္အစားလဲၿပီး ထြက္သြားေတာ႔သည္။ ေဒၚခင္သူမွာ ၿခံအတြင္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္းပင္ သားအေႀကာင္းကုိစဥ္းစားေနမိသည္။ အထူးသၿဖင္႔ ညက ဦးထြန္းေအးကို တညလံုး သတိရေနသည္ဆုိလွ်င္ ပိုမို၍မွန္ေပလိမ္႔မည္။

“  ခင္ရာ တခါေတာ႔ အေတြ႔ခံစမ္းပါ။ ေမာင္႔သူငယ္ခ်င္း အိမ္မွာ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းေကၽြးရွိတယ္ဆိုၿပီး၊ ေမာင္ညဘက္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာအိပ္ရင္း ခင္နဲ႔လာေတြ႔မယ္  ”

ဦးထြန္းေအးသည္ သူ႔ကုိဒီလိုဘဲ ေၿပာခဲ႔သည္။ မိဘမ်ားကုိလညး္ ဆြမ္းေကၽြးကိုအေႀကာင္းၿပ၍ အိမ္မွထြက္လာတတ္သည္။ သူ႔သားေလးေရာ ညကမ်ား သူ႔ခ်စ္သူဆီ သြားေနမည္လား….

ဦးထြန္းေအး၏သစၥာေဖာက္မွဳေႀကာင္႔ ဦးထြန္းေအးအား ႀကိဳးစား၍ေမ႔ေဖ်ာက္ပစ္ေပမင္႔ ေဒၚခင္သူအဖုိ႔မွာ တသက္သက္ပင္ၿဖစ္ေနေလသည္။

သားဦးေလးပင္ အသက္ ၂၄ နွစ္ေက်ာ္ခဲ႔၍ ယခုနွစ္ဆို Bs.c ေအာင္ေတာ႔မည္။ သူကေတာ႔ ဦးထြန္းေအးကုိ မေမ႔နိုင္ေပ။ ေဒၚခင္သူမွာ တနည္းအားၿဖင္႔ ကံေကာင္းသူဆုိရမည္။ ဦးေအာင္ေက်ာ္က သူ႔အားငံုထားမတတ္ ခ်စ္ရွာသည္။မခင္သူအေပၚမွာ သစၥာရွိေပသည္။ တကယ္႔ေယာက္်ားပီသေပသည္။

“  ခင္ရယ္….ကုိယ္႔ကုိမွ သူကမခ်စ္ေတာ႔ဘဲဟာ၊ သိပ္စိတ္ဆင္းရဲမခံပါနဲ႔ကြာ  ”

ေဒၚခင္သူတခါတေလ ငိုင္၍ေနလွ်င္ ဒီလိုဘဲ ဦးေအာင္ေက်ာ္က ေၿပာတတ္သည္။ ဦးေအာင္ေက်ာ္သည္ ေဒၚခင္သူၿဖစ္ခဲ႔သမွ်ကို အားလံုးသိသူၿဖစ္သည္။

“    ေမေမ  ”

သားေခၚသံႀကား၍ အေတြးရပ္ကာ ေဒၚခင္သူမွာ ၿခံ၀သို႔လွမ္းႀကည္႔လုိက္၏။

“  ေဟာ --- သားၿပန္လာၿပီလား ”

ေဒၚခင္သူသည္ ေရွ ႔သို႔တိုး၍ သားကုိဖက္လုိက္သည္။

“  ေဖေဖေရာ ေမေမ---ကုိေအးေဖတုိ႔သားကုိလိုက္ပို႔တယ္။ ၿခံ၀ကပဲၿပန္လႊတ္လုိက္တယ္။ သူတို႔ဧည္႔သည္ေတြလိုက္ပို႔ရအ့ုးမယ္  ” စကားေၿပာေနေသာသားမ်က္နွာကုိ ေဒၚခင္သူက အကဲခတ္သလိုႀကည္႔၏။

“  ေဖေဖ အစည္းအေ၀းသြားတယ္။ ဒီေန႔ ေမေမနုိ႔ထမင္းက်ိဳထားတယ္----ကဲ---ကဲ---လာ  ” 

ေဒၚခင္သူသည္ သားကုိထမင္းစားခန္းသို႔ေခၚသြားသည္။ နုိ႔ထမင္းနွင္႔ေကာ္ဖီၿပင္ခုိင္း၍ သူ႔သားအနီးမွာ သူထုိင္ေနသည္။

နံနက္ခင္း၏ ေနေရာင္ၿခည္မွာ ၿပတင္းမွ၀င္၍ အခန္းထဲတြင္လင္းေနသည္။

နံနက္ခင္း၏ေနေရာင္ၿခည္သစ္လို သူ႔သားမ်က္နွာသည္ ေတာက္ပေနသည္ဟုထင္သည္။ စားပြဲေပၚမွ နွင္းဆီၿဖဴကဲ႔သို႔ သူ႔သားမ်က္နွာသည္ နုပ်ိဳလန္းဆတ္ေသည္ဟု သူကထင္သည္။

ေက်ာ္သူသည္ နုိ႔ထမင္းေသာက္ရင္း တခ်က္မွ်သမ္းလုိက္သည္။

“  သား ညကေကာင္းေကာင္း မအိပ္ရဘူးထင္တယ္ ”

ေဒၚခင္သူကေမးလွ်င္ ေက်ာ္သူသည္ ရုတ္တရက္မ်က္နွာပ်က္သြားရာမွ ဣေၿႏၵဆယ္ကာ ၿပန္ေၿပာ၏။

“  အိပ္ရပါတယ္ ေမေမ၊ မနက္ကေတာ႔ ၄ နာရီေလာက္ ထရလုိ႔ပါ ”

ေဒၚခင္သူ စိတ္ထဲမွာထင္႔သြားေတာ႔သည္။ ဟုတ္ပါသည္ ညက သူ႔သားသည္ အိပ္ရမည္မဟုတ္ေပ။

“  ခင္နဲ႔ေတြ႔တဲ႔ညဆို ေနာက္ေန႔မနက္က်  သိပ္အိပ္ခ်င္ဒါဘဲ၊ ဒါေပမင္႔ ေမာင္႔မွာတေနလံုး ဟန္ေဆာင္ေနရတယ္။ ေန႔ခင္းအိပ္ယင္ ေမေမတုိ႔က ညကအိပ္ပ်က္လားဘာလား စစ္မွာစိုးလို႔  ”

ဦးထြန္းေအးနွင္႔သူ႔တုန္းက ဒီလိုဘဲၿဖစ္ခဲ႔သည္။ ေခတ္မ်ားေၿပာင္းလဲႀကသည္နွင္႔အမွ် ၀တ္စားတန္ဆာ အနုပညာမ်ား ဂီတမ်ားေၿပာင္းလဲသြားႀကမည္ၿဖစ္ေပသည္။

ခ်စ္ၿခင္းဆုိသည္မွာေတာ႔ ေၿပာင္းလဲေပလိမ္႔မည္မဟုတ္။ ဦးထြန္းေအး နွင္႔ေဒၚခင္သူငယ္စဥ္က ခ်စ္ႀကသလိုပင္၊ ေက်ာ္သူသည္သူ႔ခ်စ္သူနွင္႔ ခ်စ္ေပလိမ္႔မည္။

“  ကဲပါေလ----သားခဏမွိန္းလိုက္ယင္ ေကာင္းမယ္။ ေမေမေတာ႔ မင္႔ေဖေဖဆီ ကားနဲ႔သြားႀကိဳဘို႔ ၀င္းေမာင္ကုိ ေၿပာလုိက္အံုးမယ္  ”

ေဒၚခင္သူသည္ ေနာက္ဘက္ေလွခါးမွ ၿခံထဲသို႔ဆင္းသြားသည္။

“   ညက သိပ္လွဒါ။ လ ကလဲ ၀င္းေနဒါဘဲ ၊ သားမ်ာေတာ႔ ခ်စ္သူရွိေနပါၿပီေလ----  ” ေဒၚခင္သူသည္ တေယာက္တည္း ေတြးေတာ႔သည္။ ကားလႊတ္ၿပီး၍ အိမ္ထဲသို႔ၿပန္လာ၏။

သူ႔သား အိပ္ေနေသာအခန္းသို႔၀င္သြားမိသည္။ ေက်ာ္သူသည္မအိပ္ေသး ေစာင္ၿခံဳ၍ ပက္လက္လွန္ေနသည္။ ၿပတင္းမွေလေအးမ်ားလည္း အထဲသို႔၀င္ေနေလသည္။

ညက ခင္မာလာနွင္႔ ေတြ႔ခဲ႔ေသာ အခ်ိန္မ်ားသည္ သူ႔နွလံုးသားကုိ ရိုက္ခတ္ေနသည္။ မ်က္စိမွိတ္လိုက္တိုင္း ခင္မာလာ၏ ပါးၿဖဴၿဖဴနုနုေလးကုိ ေမႊးခဲ႔ရပံုမ်ားမွာ ထင္ထင္ရွားရွားေပၚလာသည္။ သူသည္ ေစာင္ကုိလွစ္၍ မ်က္လံုးဖြင္႔လုိက္၏။

“ ေမေမ “       သူလန္႔သြားသလို ေအာ္လုိက္၏။

ေဒၚခင္သူမွာ သူ႔ေဘးတြင္ မားမားႀကီးရပ္ေနသည္။

“  သားေတာ႔ အိပ္နုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္  ”

ေဒၚခင္သူက ၿပံဳး၍ေၿပာလိုက္၏။

ေက်ာ္သူသည္ မလံုေတာ႔ေပ။ မ်က္နွာသည္ည္း မထားတတ္သလိုၿဖစ္လာေတာ႔၏။ ေမာ႔ႀကည္႔လုိက္တုိငး္ ေမေမ၏ ၿပံဳးၿပံဳးႀကိးၿဖစ္ေနေသာ မ်က္နွာမွာ “ သားညကဘာလုပ္သလဲဆိုဒါ ေမေမ သိပါတယ္ ” ဟုေၿပာသလိုၿဖစ္ေနေတာ႔သည္။ သူသည္ ငုတ္တုတ္ထထိုင္လိုက္၏။

“  ေမေမ  “

သူ႔ေဘးတြင္ ေဒၚခင္သူမွာထုိင္ေနသည္။

“  သားမွာ ခ်စ္သူရွိေနၿပီ  ”

ေဒၚခင္သူက မတုန္လွဳပ္ပါ။ နကိုကပင္ ရိပ္မိၿပီးၿဖစ္သည္။

“  ေအးေပါ႔ -----ဘယ္သူလဲ----ေရွ ႔နွစ္ဆို သားလဲ ေက်ာင္းထြက္ရမွာဘဲ  ”

“   သားယူမဲ႔ မိန္းမက ခင္မာလာတဲ႔။ လယ္၀န္ဦးထြန္းေအး သမီးဘဲ  ”

“   ကုိထြန္းေအး သမီး ဟုတ္လား  ”

 ေဒၚခင္သူမွာ ဒီတခါေတာ႔အေတာ္ တုန္လွဳပ္သြားသည္။ ယခုဘ၀တြင္ တဖန္ၿပန္၍ မ်က္နွာ္ခ်င္းေသာ္မွ မဆိုင္လိုေတာ႔ၿပီၿဖစ္ေသာ ကုိထြန္းေအး၏ သမီးကုိမွ သူ႔သားက သြား၍ ခ်စ္မိေပသည္။

“  သား ေဖေဖလာေတာ႔တုိင္ပင္ေသးဒါေပါ႔ေလ ”

ေဒၚခင္သူသည္ အခန္းတြင္းမွထြက္လာသည္။

ဦးေအာင္ေက်ာ္ၿပန္လာ၍ ထမင္းေကၽြးေနရေသာ္လည္း သူစိတ္မပါလွေပ။ ထမင္းစားၿပီး ၿပီးခ်င္း သူ႔အိပ္ခန္းကို တက္လာေတာ႔သည္။ ဦးေအာင္ေက်ာ္မွာ ေနာက္မွ၀င္လာ၍ ေဒၚခင္သူနွင္႔အတူ ကုတင္ေပၚမွာထုိင္လုိက္သည္။

“    ခင္ -- ေနမေကာင္းၿပန္ဘူးလား  ”

“   ေကာင္းပါတယ္၊ အိပ္ခ်င္လုိ႔  ”

“   ခင္က သားကုိ အစိုးရိမ္လြန္ဒါကိုး။ သားအိပ္ၿပီလား ”

“   ဟုတ္တယ္  ”

ေဒၚခင္သူသည္ ေစာင္တထည္ၿခံဳကာ လွဲအိပ္ရင္း ၿပတင္းဘက္ကုိေငးေနသည္။

“  သားမွာခ်စ္သူရွိၿပီ  အကိုႀကီးရဲ ႔ ။ သူေရွ ႔နွစ္ဆန္းမွာ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ထင္ပါရဲ ႔ ။ ညကခင္ေၿပာဒါ မမွန္ဘူးလား။ သူ မအိပ္ဘူး  ”

“  ဘာကြဲ ႔ --- သားကမအိပ္ဘူး   ”

ဦးေအာင္ေက်ာ္သည္ ေဒၚခင္သူပခံုးကုိ ဆဲြ၍ ေမးလိုက္သည္။

“  ဟုတ္တယ္----ဒီေလာက္လွတဲ႔ညမွာ သားဟာ ခင္မာလာကုိသြားေတြ႔ဒါေပါ႔။ ခင္မာလာက ကိုထြန္းေအးသမီးတဲ႔။ ခင္ေတာ႔ၿဖင္႔ ခေလးေတြကုိ သနားတယ္။ ကိုထြန္းေအးကုိေတာ႔ မ်က္နွာခ်င္းမဆုိင္ခ်င္ေတာ႔ဘူး  ”

ဦးေအာင္ေက်ာ္သည္ အတန္ႀကာၿငိမ္သက္ေနရာမွ သူ႔ဇနီးကို ဆြဲယူေပြ႔ရင္း

“  ခင္မာလကုိ အကိုႀကီးၿမင္ဘူးပါတယ္။ ပညာလဲေတာ္သားဘဲ။ လိမ္မာပါတယ္တဲ႔။ သတင္းေတာ႔ႀကားဘူးပါတယ္။ သားကေမတၱာရွိေနဘီဘဲကြယ္။ ခင္ရယ္……တခုစဥ္းစားစမ္းပါ။   ကုိထြန္းေအးက ခင္႔ကုိသစၥာေဖာက္ၿပီး ႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီကိုယူသြားတုန္းက ခင္ဘယ္ေလာက္စိတ္ဆင္းရဲရသလဲ။

သူ႔မိဘေတြဘက္ လိုက္သြားတာဘဲမုိ႔လား ။ ခုလဲ သားကမ်ား မယူယင္ ခင္မာလာ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဆင္းရဲရွာမလဲ။ ခင္စဥ္းစားေလ။ တုိ႔မ်ားဟာ တရာမွ်တတဲ႔ မိဘၿဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာဘဲ ခင္  ”

ေဒၚခင္သူသည္ ၿငိမ္သက္၍ပင္ေန၏။

                         ­x                                    x                                  x

ဦးထြန္းေအး၏ ဂဏာမၿငိမ္မွဳ ေရာဂါမွာ အိပ္ရာထဲကပင္ ထ၍မရေပ။ ေန႔ခင္း ၁၂ နာရီထိုးေလၿပီ။ သူ႔အမိန္႔အတိုင္း ေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီမွာ သမီးကုိစစ္ေဆးေနသည္။ မႀကာခင္ပင္သူ႔ဇနီးသည္ အခန္းထဲသို႔  ဓါတ္ပံုတခုကုိကုိင္ရင္း၀င္လာသည္။

“  ကဲ---ဒက္ဒီရယ္---စိတ္သိပ္ပူမေနပါနဲ႔။ ထစမ္းပါအံုး….  ”

ဦးထြန္းေအးကို အိပ္ရာမွ အသာဆြဲထူလိုက္သည္။

“  ဒီမွာ---ဒက္ဒီ႔ သမက္ေလာင္း ႀကည္႔စမ္း။ မာမီအကုန္စံုစမ္းၿပီးၿပီ။ မန္ေနဂ်ာ သူေဌးကေလး ဦးေအာင္ေက်ာ္ ေဒၚခင္သူ ရဲ ႔သားေပါ႔  ”

ဦးထြန္းေအးသည္ ဓါတ္ပံုကိုကိုင္ရင္း တုန္သြားသည္။ ေမးရိုးကားကားနားရြက္ႀကီးႀကီးနွင္႔ မ်က္လံုးမ်က္ဖန္ေကာင္းသည္။ အေမတူသားပင္ၿဖစ္ေလသည္။

“  ေကာင္ေလးက သူ႔မိေတြကုိ ေရွ ႔နွစ္ဆန္းမွာ လက္ထပ္ဘုိ႔ေၿပာမယ္တဲ႔ ဒက္ဒီမပူနဲ႔ေတာ႔။ ဒီေကာင္ေလး ရိုးတာ ေတာ္တာ ပိုက္ဆံရွိတာေတြဟာ အန္တီၿမင္႔ စာရင္းထဲမွာ ရွိၿပီးသားပါ။  ”

အန္တီၿမင္႔ဆုိေသာ အေဒၚႀကီးမွာ လူဂုဏ္တန္ မုဆိုးမႀကီးၿဖစ္သည္။ အထက္လႊာသားသမီးမ်ားကုိ စာရင္းလုပ္၍ ဖလွယ္ေပးေနေသာ မိန္းမႀကီးၿဖစ္သည္။ B.C.S.Class I, Class II မ်ားကုိလည္း သူ႔စာရင္းထဲတြင္ ေတြ႔နုိင္ေလသည္။

ဦးထြန္းေအးသည္း ယခုထိ လွဳပ္မရ။ သုိ႔ေသာ္ စိတ္ေတာ႔အနည္းငယ္ေအးသြားေလသည္။ သူ႔လိုေစာ္ကားမည္႔သူ မဟုတ္သည္ကုိပင္ ၀မ္းထဲမွာ က်ိတ္၍၀မ္းသာမိသည္။

“  ေအးေလ ဦးေအာင္ေက်ာ္နဲ႔လဲ ဒက္ဒီနဲ႔ခင္သားဘဲ။ စံုစမ္းေသးတာေပါ႔ မာမီ  ”

“  အံ မယ္----ဒက္ဒီရယ္---အန္တီၿမင္႔လက္လႊဲလုိက္ရင္ ၿပီးတဲ႔ကိစၥပါ  ”

ဦးထြန္းေအးကမူ လက္ထဲမွ ဓါတ္ပံုကုိ ခုထိမခ်ေသးေပ။

“  မခင္သူနဲ႔တူလိုက္ေလကြယ္  ”  သူသည္ သူ႔ဇနီးကုိပင္ေၿပာေနေလသည္။

ေဒၚခင္သူတု႔ိက ဆင္းရဲသူမ်ား မဟုတ္ေပ။ ခင္မာလာ နွင္႔ ေမာင္ေက်ာ္သူ လက္ထပ္ေရးမွာ ေခ်ာေမာ၍လာေလသည္။ ယေန႔ေစ႔စပ္သည္႔ေနၿဖစ္ေလသည္။ ပရိသတ္မ်ား အသီးသီးထၿပန္သြားႀကေလၿပီ။ ဦးေအာင္ေက်ာ္မွာလည္း ေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီနွင္႔ စကားလက္ဆံုက်ေနသည္။

ေဒၚခင္သူသည္ ယြန္းေသတၱာငယ္ တခုနွင္႔စာတအိတ္ကို ဦးထြန္းေအးအား ေပးခဲ႔၍ နွဳတ္ဆက္ကာထြက္လာခဲ႔သည္။

“  ကဲ---အကိုႀကီးေရ…..ခင္တုိ႔ၿပန္ႀကအံုးစို႔။ ခြင္႔ၿပဳပါအံုးေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႔ရီ  ”

ေဒၚႏဲြ႔ႏြဲ႔ရီမွာ ၿပံဳး၍ က်န္ရစ္သည္။ ဦးထြန္းေအးသည္ ကားေပၚသို႔တက္သြားေသာ ေဒၚခင္သူ ဇနီးေမာင္နွံကို ေငးေနသည္။ ဦးေအာင္ေက်ာ္၏ ေမတၱာစစ္ကုိ ခိုလွံဳရေသာ ေဒၚခင္သူမွာ လန္းဆးတ္နုပ်ိဳလ်က္ရွိေသးသည္။

ရိုးသားေသာ အလွသည္ ဘယ္ေတာ႔မွ မရိုးဆုိသလိုပင္၊ ေဒၚခင္သူသည္ မရိုးေသာ အလွၿဖင္႔ လွေနေပေသးသည္။

ဦးထြန္းေအးသည္ အိပ္ခန္းသို႔၀င္လာ၍ ေသတၱာေလးကုိဖြင္႔လုိက္သည္။ အထဲတြင္ စာမ်ားဖိုင္တြဲလ်က္ေတြ႔ရသည္။ ငယ္စဥ္က သူေရးခဲ႔ေသာ ‘ ခ်စ္သမွ်ကုိ ‘ စာမ်ား--ၿဖစ္ေလသည္။ ေတာ္ေပသည္။ သူကေတာ႔ မခင္သူ စာမ်ားကုိ မီးၿမိွဳက္ပစ္ခဲ႔ေလသည္။ စာမ်ားေအာက္မွ သူလူပ်ိဳတုန္းက ဓါတ္ပံုၿဖစ္သည္။

သူသည္ ေနာက္ဆံုးလက္ထဲရွိ စာအိတ္ကုိ ေဖာက္၍ ဖတ္လိုက္သည္။ စာရြက္ေပၚတြင္ကား ေဒၚခင္သူ လက္ေရးၿဖင္႔

                           မဲဇလီပင္ပ်ိဳေအာက္

                           ေပါက္လာတဲ႔ ေရႊတမာ

                           ခါးခ်က္ကနာ

                           ေရစီးရယ္တခါ

                           ေရသာရယ္တလွဲ ႔

                           သူမ်ားလို တုိ႔မရိုင္းတယ္

                           တိုင္းသိပါရဲ ႔ ။

ထိုကဗ်ာကေလးဘဲ ပါလာေလသည္။

“   ေရးေတာ႔ မခင္သူ ----ေရးေတာ႔------ေရးနုိင္ပါတယ္။ ေမာင္က ခါးခဲ႔မိေပတာကုိး  ”

သူသည္ ေႀကကြဲစြာပင္ ေၿပာလိုက္ပါသည္။

  ခင္နွင္းယု                                                                                     ၁၉၅၃ - ဧၿပီလ

( ေႀကးမံုရိပ္သြင္ ) ၀တၳဳတိုမ်ား

မွတ္ခ်က္=== ဆရာမႀကီးေဒၚခင္နွင္းယု၏ (စာေပဗိမာန္ဆုရ ေႀကးမံုရိပ္သြင္ ၀တၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ ) ဒုတိယအႀကိမ္ ထုတ္ေ၀ေသာ စာအုပ္ထဲမွ မူရင္းအေရးအသားတိုင္း ၿပန္လည္ကူးယူထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ၿမန္မာစာလံုးေပါင္းသတ္ပံုနွင္႔ကြဲလြဲေနသည္မ်ားလညး္ ရွိပါသည္။ ထိုေခတ္ကသံုးနွဳန္းေသာအေရးသားကုိ သိရွိေစလုိေသာေႀကာင္႔ ၿပင္ဆင္ၿခင္းမရွိဘဲ ကူးယူၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။

ေဒါင္းလုတ္လိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ ေအာက္မွာလင္႔ခ္ေပးထားပါသည္။

http://www.mediafire.com/download/3cqhu3vwmbb3zub/shwe_ta_mar1.pdf

ေၿမြနိမိတ္...............

ဒီေန႔ ေက်ာင္းထဲမွာ ထူးၿခားမွဳအေနနဲ႔ ေၿမြနွစ္ေကာင္ေတြ႔ရတယ္..............
ဂိတ္ဂ်ဴတီက်ေနတဲ႔အခ်ိန္
ေန႔လည္၁၀း၄၀ေလာက္မွာ ၀န္ထမ္းအစ္မႀကီးမတင္၀င္းဆီက ေၿမြႀကီးေၿမြႀကီးလုိ႔ေအာ္သံႀကားတာနဲ႔
ဘယ္မွာလည္းလုိ႔အေၿပးေလးသြားႀကည္႔ေတာ႔ လားလား..........နည္းတဲ႔ေၿမြႀကီးပါလား ရွည္တာလည္း
အရွည္ႀကီးပဲ..........မဂ်ီးလက္နွစ္ဖက္ေဘးကိုဆန္႔ထားတာထက္ကိုပိုရွည္တဲ႔ေၿမြႀကီး .......လူသံႀကားေတာ႔
သူလည္းအလန္႔တႀကားထြက္ေၿပးသြားတယ္ ၿမက္ေတာထဲကုိေပါ႔.....
၀န္ထမ္းအစ္မႀကီးေတြနဲ႔အတူ မဂ်ီးလည္းေနာက္က တေကာက္ေကာက္လုိက္မိတယ္.....မလွမ္းမကမ္း သဲသဲကြဲကြဲၿမင္ရတဲ႔
အကြာအေ၀းကေနလုိက္ႀကည္႔မိတယ္..............အမယ္ ေမာင္မင္းႀကီးသားက ၿမက္ေတာထဲကေန
ေခါင္းေလးအသာေထာင္ႀကည္႔ေတာ႔ လိုက္ႀကည္႔တဲ႔သူအားလံုး ကုိယ္ရွိန္သပ္ၿပီး ေခါင္းေထာင္တယ္ဟ......ဒါဆို  ေၿမြေဟာက္လုိ႔ သတ္မွတ္လိုက္ႀကတယ္။
မဂ်ီးလည္းအေသခ်ာမၿမင္လိုက္ဘူးေလ   ဘာေၿမြလည္းမသိဘူး ဆုိတဲ႔အေတြးနဲ႔ အသာသူ႔ေနာက္ကထပ္ႀကပ္မကြာလုိက္ႀကည္႔ေတာ႔......
ၿမက္ထူထူေနရာမွာ သူက ေနာက္တစ္ေခါက္ေခါင္းေလးေထာင္ႀကည္႔ေတာ႔ ဒီတစ္ခါ ေၿမြေဟာက္အမွတ္အသားၿဖစ္တဲ႔ လည္ပင္းကအမွတ္မေတြ႔ဘူး 
အာ..........ဒါ ေၿမြေဟာက္မဟုတ္ဘူး လင္းေၿမြေနမွာ ဆုိၿပီး ပိုခ်စ္ခင္စိတ္၀င္သြားတယ္
ေၿမြေဟာက္ဆို နည္းနည္းေတာ႔ေႀကာက္တယ္ လင္းေၿမြဆုိရင္ေတာ႔ မေႀကာက္ေရးခ်ာမေႀကာက္
လင္းေၿမြက သေဘာေကာင္းတဲ႔ေၿမြေလ........လွလည္းအင္မတန္လွတယ္....
မံုရြာတုန္းကအေဆာင္ပတ္ပတ္လည္မွာ ကင္းေစာင္႔တတ္တဲ႔လင္း၀ါႀကီးကိုသတိရလိုက္မိတယ္......
သူ႔ကုိနံမည္ေပးထားတယ္ ေၿမြမင္းသားလုိ႔.........အပ်ိဳေဆာင္ဆရာမေတြအေဆာင္မွာလာၿပီးေစာင္႔ေရွာက္လုိ႔
အမယ္ သူက ရာသီဥတုပူရင္ ဆရာမေတြေရခ်ိဳးတဲ႔ေရကန္မွာေခြေခြေလးအပူၿငိွမ္းေနတာေလ...........
ေအးရာေအးေႀကာင္း သူကဟိုဘက္ၿခမ္းမွာေခြ ကုိယ္ကဒီဘက္ၿခမ္းမွာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ေရခ်ိဳးနဲ႔ ဟုတ္လုိ႔............ဟိ
(အမွန္ကသူရွိမွန္းမသိဘဲ တစ္ေပြထဲ ေရသူမလုပ္ၿပီးသီခ်င္းေတြေအာ္ဆိုေနတာ ဒင္းကဟိုဘက္ကနားေထာင္ၿပီးဇိမ္နဲ႔နွပ္......
ကုိယ္ၿပီးေလာက္ၿပီဆိုမွ သူက ရွေလာဆုိၿပီး...........ထြက္သြားတာေလ နားၿငီးတဲ႔ဒဏ္မခံနိုင္လုိ႔ထင္ပါ႔.......... ဟိ )
သူသြားပံုက ယိမ္းႏြဲ ႔ၿပီးဘယ္လုိႀကည္႔လုိ႔ေကာင္းမွန္းကိုမသိဘူး......
ရွည္လြန္းတဲ႔  ကုိယ္ထည္ၿပည္႔ၿပည္႔ ၿဖိဳးၿဖိဳး နဲ႔ ၿမီးတန္သြယ္သြယ္ ယိမ္းႏြဲ႔ၿပီး ေခါင္းေလးေမာ႔ေမာ႔နဲ႔သြားတာ သိပ္လွတယ္....
ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေၿပးသြားလိုက္တာမ်ား......မည္းနက္ၿပီးေၿပာင္ေနတာပဲ.........
အုပ္ႀကြပ္မိုးအက်ိဳးပဲ႔ ပံုထဲ၀င္တိုးလုိက္ၿပီး သူ႔ကုိယ္လံုးႀကီးကုိ ဖြက္ထားတာတဲ႔ေလ....
သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္းဦးေလးႀကီးလာၿပီး အုပ္ႀကြပ္မိုးအက်ိဳးပံုကုိ ဖြလုိက္ေတာ႔ သူက ဟိုဘက္၀င္း စစ္တပ္၀င္းထဲ ၀င္ေၿပးတာမ်ား ......သနားစရာ...............
စိတ္ထဲမေကာင္းလိုက္တာ......ကုိယ္႔အိမ္သားသူမ်ားအိမ္ေနာက္ပါသြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္......
အၿဖစ္ပ်က္က ၅ မိနစ္ေလာက္အတြင္းမွာ ၿဖစ္ပ်က္ေတြ႔ႀကံဳလုိက္ရတာမို႔ အေဆာင္ၿပန္ ကင္မရာယူၿပီးမရိုက္လိုက္ရတာနာလိုက္တာလို႔ တဖြဖြေၿပာေနမိတယ္.......
ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္အေဆာင္ၿပန္ ထမင္းစားေတာ႔ မ်က္ေစ႔ထဲကမထြက္ဘဲ  သူ႔ေၿပးဟန္နဲ႔ သြားဟန္ကုိ ..........ၿမင္ေနမိတယ္.....
ေတြ႔သမွ်လူေတြကိုလည္းေၿပာၿပေနမိတယ္........ေၿမြႀကီးကအရွည္ႀကီးပဲသိပ္လွတာပဲ........လုိ႔ေပါ႔.......
ႀကားတဲ႔လူေတြကေတာ႔ စိတ္ထဲကေန မဂ်ီးကိုေဂါက္ေနလားမသိဘူးလုိ႔ထင္မွာေသခ်ာတယ္.....
တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ မွန္ပံုးေလးနဲ႔ သူ႔ကုိေမြးထားခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္................
ေန႔လည္ထမင္းစားၿပီးေက်ာင္းၿပန္မတက္ခင္ အေဆာင္ကေန ေက်ာင္းေပၚၿပန္တက္လာလည္း  သူ႔ပဲၿမင္ေယာင္ေနတုန္း............


ညေနမေစာင္းတေစာင္းမွာ ထပ္ၿပီး အဲ႔ဘက္ကိုေယာင္လည္လည္ထြက္မိေတာ႔.........မတင္၀င္းကပဲ အနွင္း ေၿမြႀကည္႔အံုးမလားလုိ႔ေမးတာနဲ႔
ဟင္.............ဟိုေၿမြပဲလား ထပ္ေတြ႔တာလားလုိ႔ စပ္စုအေတြးနဲ႔ ေရာက္သြားတယ္............
မေရာက္ခင္စပ္ႀကားေလးမွာပဲ သန္႔ရွင္းေရးတစ္ေယာက္ရဲ ႔ တုတ္နဲ႔ေၿမႀကီးကိုတဖုန္းဖုန္းရိုက္ေနတာၿမင္ေတာ႔
အာ.......... သတ္ေနတာလား ရိုက္ေနတာလားလုိ႔ ေၿပာေၿပာေၿပးေၿပးသြားမိတာ မမွီေတာ႔ဘူး............
ေခါင္းကုိရိုက္ထားလုိ႔ ေသြးမထြက္ဘဲ  ၿငိမ္သက္ေနတဲ႔ ေၿမြေလးတစ္ေကာင္...........ခုဏက လင္းေၿမြႀကီးမဟုတ္ေတာ႔ဘူး
ဘာေၿမြလည္းလုိ႔ေမးေတာ႔.........ေၿမြလက္ပတ္ တဲ႔ ( စာလံုးေပါင္းမွားခ်င္မွားလိမ္႔မယ္ )
သန္႔ရွင္းေရးအစ္မႀကီးတစ္ေယာက္ ၿမက္နွဳတ္လိုက္တာ သူ႔ခိုက္မိလုိ႔ အဲ႔အစ္မႀကီးလက္ကိုထိသလားမထိသလားမသိလိုက္ဘူးဆုိတဲ႔
ေၿပာသံေတြေတာ႔ ႀကားေနရတယ္....
သူ႔ေတြ႔တဲ႔ေနရာကလည္း ခုဏက လင္းေၿမြႀကီး ခဏ ၀င္ပုန္းတဲ႔ အုပ္ႀကြပ္မိုးအက်ိဳးပဲ႔ ပံုမွာပဲ.............
စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေတာ႔မေကာင္းၿဖစ္သြားတယ္ သူတို႔ကလည္း အႏၱရာယ္ရွိတဲ႔ေၿမြဆိုးမ်ိဳး၀င္မုိ႔ ရိုက္သတ္လိုက္တာပါတဲ႔ ..........
ေနာက္ၿပီး သန္႔ရွင္းေရးအစ္မႀကီးထိ မထိကလည္းမသိေသးဘူးေလ.......
ေခါင္းကခၽြန္ၿပီး  အၿမီးကတုတ္တိုေနတာကုိး................
ဒါနဲ႔ ဒီထက္မရုိက္ပါနဲ႔ေတာ႔ ပစ္လညး္မပစ္ပါနဲ႔အံုး ကင္မရာယူၿပီးဓါတ္ပံုရိုက္ထားပါရေစဆိုၿပီး အေဆာင္ အၿမန္ၿပန္ၿပီး ကင္မရာယူ အေၿပးအလႊားရို္က္ယူရတယ္...
ေနကလည္းနည္းနည္းပူေနေတာ႔ အလင္းၿပန္လုိ႔ အရိပ္ထဲေရႊ႔ၿပီး ေသခ်ာမွတ္တမ္းတင္မိတယ္...........









(အသက္မရွိေတာ႔တဲ႔ ေၿမြေလးကိုလက္ကကိုင္ၿပီးမရိုက္လို္က္မိဘူး.........ထပ္ နာၿပန္ၿပီကြာ...)
ကိုယ္ထည္ကေန႔လည္မွာေတာင္ ခရမ္းေရာင္ေၿပးေနၿပီး သိပ္လွတယ္...........
အကြက္စိပ္စိပ္ေလးေတြနဲ႔ အေသခ်ာအနီးကပ္ႀကည္႔ရင္ အေႀကးကြက္ေလးေတြက အသည္းပံုေလးေတြလည္းပါတာေတြ႔ရတယ္.......
မယံုရင္အနီးကပ္Zoomဆြဲႀကည္႔......
ငါ႔၀မ္းပူဆာမေနသာလုိ႔ အစာရွာထြက္တာ အစာေတာင္မေႀကေသးဘူး ဇိ၀ိန္ကခ်ဳပ္ရွာတယ္...............
စိတ္ထဲကေန ၿပဳထားသမွ်ေလး ကမန္းကတန္းအမွ်တန္းေပးေ၀မိတယ္.......
သနားလိုက္တာ စိတ္ထဲေလးေလးပင္ပင္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔စိတ္ေတြမရွိေတာ႔ဘဲၿဖစ္သြားတယ္..............

သူ႔ကုိ မဂ်ီးတုိ႔ အေဆာင္ ေရခ်ိဳးကန္နားမွာ ညည ခဏခဏေတြ႔ရတယ္.........အေနာက္သြားတဲ႔အခါ ဓါတ္မီးေလးကိုင္သြားရတယ္.......
သူ႔လုိအေကာင္မ်ိဳးေတြ႔ရင္ေမွာင္တာနဲ႔ သိပ္မၿမင္ရဘူးေလ......
သူ႔ၿမင္ရင္လည္း သူကအေမွာင္ထဲမွာ ဓါတ္မီးေရာင္ေအာက္မွာ သိပ္လွတယ္ သူ႔ကိုယ္ထည္အေႀကးခြံကခရမ္းေရာင္ မရမ္းေရာင္ေတြေၿပးေနတာ .......
အေရာင္ကိုထြက္လုိ႔...........
သူကုိက္လုိ႔ ဒါမွမဟုတ္ သူေပါက္တာခံရရင္ လူက ခ်က္ၿခင္းမေသဘဲ အရိုးေတြအဆစ္ေတြ တစ္ဆစ္ခ်င္းၿပဳတ္ၿပီးေဆြးက်ၿပီးမွေသတာတဲ႔ ........
သူက ေၿမြဆုိးမ်ိဳးႏြယ္ဆုိတာ ၿဖစ္နုိင္တယ္..........လူသံႀကားရင္ အၿမီးကိုေခြလုိက္ၿပီး ၿငိမ္ေနေတာ႔တာပဲ.........သူ႔ကုိတို႔လုိက္ရင္လည္းမေၿပးဘူး.........
ၿငိမ္ေနတယ္........ဒါေႀကာင္႔လူေတြက သူ႔ကိုပဲေရွာင္ထြက္ေပးရတယ္........ခဏေနသြားၿပန္ႀကည္႔မရွိေတာ႔ဘူး.........ထြက္သြားၿပီေလ........

ဆိုးတဲ႔အရာမ်ား လူနဲ႔တိရိစၦာန္အတူတူပဲ.......လူေတြဆုိလည္း ေပကပ္ကပ္နဲ႔ ကန္႔လန္႔တုိက္ခ်င္ႀကတယ္ေနာ္...........
ဒါလုပ္ဆုိမလုပ္ခ်င္ဘူး ဒီမသြားနဲ႔ဆိုသြားခ်င္တယ္
ကဲ.........သြားဆိုရင္ မသြားေတာ႔ဘူး ထံုေပေပနဲ႔..........သူလည္းဆိုးတဲ႔သတၱ၀ါအမ်ိဳးစားထဲပါေတာ႔ ဇာတ္သိမ္းမလွေတာ႔ဘူးေပါ႔..........
ေန႔လည္ကေတြ႔တဲ႔  လင္းေၿမြက်ေတာ႔ သူကသေဘာေကာင္းတဲ႔ ေၿမြမ်ိဳးဆုိၿပီး အေကာင္းဇယားထဲထည္႔ သတ္မွတ္ႀကတယ္ေလ..........
ဒီေတာ႔ ကဲ ေၿပးေၿပး လြတ္ရာကၽြတ္ရာမွာသြားေန နင္႔လည္းငါတုိ႔ဘာမွမလုပ္ဘူး နင္႔ေနရာနင္ေနဆုိၿပီး ဇိ၀ိတဒါန လုပ္ႀကတယ္ေလ.............
တစ္၀မ္းတစ္ခါးေႀကာင္႔အဆာရွာထြက္သူအခ်င္းခ်င္း ကံႀကမၼာက မတူေတာ႔ဇာတ္သိမ္းေတြလည္းမတူႀကဘူးေပါ႔......ေနာ္
ဒီအေႀကာင္းအရာ နွစ္ခုကုိ ခ်ိန္ထိုးၿပီး တနလၤာေန႔ နဲ႔ အဂၤါေန႔ မဂ်ီးရဲ ႔ ၀မ္းမနာသားေတြကို ေၿပာၿပၿပီးဆံုးမရမယ္...........
လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္က  ၿဖစ္တည္လာႀကတာခ်င္းတူေပမယ္႔ ရပ္တည္ပံုခ်င္းမတူဘူး
သူတုိ႕က ေၿမြသတၱ၀ါမို႔ ကံကိုၿပဳၿပင္လု႔ိမရႀကေတာ႔ဘူး။
ရလာတဲ႔ ကံႀကမၼာအတုိင္းဇာတ္သိမ္းႀကရတယ္.......
အဲ လူအဖို႔ကေတာ႔ ကံဆိုတာလူကၿပဳလုပ္ရတာမုိ႔ ကံမေကာင္းဘူးလို႔ကိုယ္႔ကိုကုိယ္ထင္ေနတဲ႔သူေတြက
ကံကုိ အခ်ိန္မွီၿပဳၿပင္ရင္ ကံၿပန္ေကာင္းၿပီး ဇာတ္သိမ္းလွမယ္ ဆုိၿပီး လူနဲ႔ တိရိစၱာန္ကြဲၿပားမွဳကို ဆံုးမအံုးမွ...................
ကိုယ္က ဆံုးမစကားအခြန္းတစ္ရာေၿပာမိလို႔ သူတုိ႔နားထဲ တစ္ခြန္းေလာက္၀င္ၿပီး ဆင္ၿခင္ကာ မွတ္မိတယ္ဆုိရင္ပဲ အၿမတ္ထြက္ၿပီး ေက်နပ္ေနရတာပါ။
ကိုယ္ေလကုန္တာကေတာ႔အရင္းေပါ႔.........:)

မဂ်ီးအတြက္က ေၿမြၿမင္ရင္ နိမိတ္ပဲေလ...............
ဒါေႀကာင္႔ ဒီေန႔ ေၿမြနွစ္ေကာင္ထူးထူးၿခားၿခားေတြ႔ေတာ႔ ဘာေတြမ်ားသတင္းေတြႀကားၿပီးဘာေတြမ်ားၿဖစ္မလဲလို႔ စိုးထိတ္ေနတာ...........
ည ပံုမွန္လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္လုပ္ေနတုန္း အိမ္ကိုအရမ္းသတိရလို႔ရယ္  တစ္ေယာက္တည္းသမားမို႔ သံေယာဇဥ္ကပဲတြယ္တတ္တာလားမသိေတာ႔ပါဘူး.............
အေဖ႔ဘက္ကေဆြမ်ိဳးေတြရွိရာ ေမာ္လၿမိဳင္ကညီမဆီဖုန္းေခၚၿပီး စကားေတြေၿပာေနလုိ႔
အဲ႔ ညီမက အံ႔ႀသေနတယ္..........မဆက္စဖူးဆက္တာကိုး............အေဖ႔ဘက္ကေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ကုိယ္႔ဘက္ကပ်က္ကြက္မွဳေတြအမ်ားႀကီးမုိ႔ ဒီတစ္ခါ
ေသခ်ာဖုန္းေလးဆက္ၿပီး ညီမကို ဆံုးမစကားေၿပာမိတယ္............သူကေတာ႔ အံ႔ႀသၿပီး ဟုတ္ကဲ႔ ေနတာပဲ..........

တစ္ခါ ေအာင္ဆန္းမွာရွိတဲ႔ အေနေ၀းတဲ႔ ညီမဆီလည္းဖုန္းဆက္ၿပီး  တစ္ခ်ိန္ကကုိယ္႔အန္တီ ၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔
သူ႔အေမေနမေကာင္းလုိ႔ေဆးရံုတင္ရတယ္ဆိုတာ သက္သာမသာ လွမ္းေမးမိၿပန္တယ္..........
ဒါေတြလုပ္ၿပီးမွ တစ္ခါ မီးပူတိုက္ရင္းနဲ႔ ေက်ာက္ေၿမာင္းကအစ္မဆီသတိရလို႔  ဖုန္းထဆက္ေတာ႔ အစ္မက ငါလည္းသတိရေနတာတဲ႔ ...........
အရင္းအခ်ာေတြမဟုတ္ေပမယ္႔ စိတ္ခ်င္းေတြက ဆက္ေနတယ္ေလ............တစ္ဦးေမတၱာတစ္ဦးမွာ ဆိုတဲ႔အတုိင္းေပါ႔............
နင္ဘာလုိ႔ဆက္တာလည္း ေနေကာင္းရဲ ႔လား နင္႔အေမတို႔ဆီေကာ ဆက္ရဲ ႔လားဆိုတ႔ဲေမးခြန္းေတြေမးၿပီး
သူက နင္ဟိုသတင္းသိၿပီးၿပီလားလို႔ေမးတယ္ ထိတ္သြားတဲ႔ရင္နဲ႔ ဘာသတင္းလည္းလု႔ိၿပန္ေမးမိတယ္.........
အစ္မလုပ္သူက ေတြေတြေ၀ေ၀နဲ႔ ေၿပာသင္႔မေၿပာသင္႔ခ်ိန္ေနၿပီး အဘြားေဆးရံုတင္ထားရတယ္တဲ႔...............
ဒီေန႔ ေန႔လည္ကတင္လုိက္တာတဲ႔ ငါတုိ႔လည္းေသခ်ာမသိေသးဘူးတဲ႔ ဆုိလို႔ ဒါဆို ညီမဆရာ၀န္မကိုဖုန္းဆက္လုိက္မယ္ဆုိၿပီး ဆက္ေတာ႔ စိတ္မပူရပါဘူးတဲ႔
စိတ္မပူရေအာင္ ေဆးရံုတင္ထားလုိက္တာပါ မစိုးရိမ္ရဘူးဆုိိလို႔ အေမနဲ႔ခဏဖုန္းေၿပာရင္းငိုမိတယ္.............
အေဒၚနာေရးတုန္းက အသုဘေတာင္မမွီလိုက္တာ ခုထိ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္တုန္း..............
ဒါေႀကာင္႔ လက္လွမ္းမွီရာ လွမ္းအေႀကာင္းႀကားေတာ႔ ဒဂံုဆိပ္ကမ္းမွာေနတဲ႔ ညီမဆီလည္း လွမ္းအေႀကာင္းႀကားမိတယ္။

သူကို ဒဂံုတကၠသိုလ္တက္တုန္းကဆရာမေတြဖုန္းနံပါတ္ကုိစံုးစမ္းခိုင္းထားတာ ရၿပီဆိုလို႔ တီခ်ယ္ေတြဆီ ဆက္သြယ္ႀကည္႔ၿပီး
ခု ဖုန္းဆက္တဲ႔သူဘယ္သူလည္းဆိုၿပီး ပေဟ႒ိဖြက္ေတာ႔ အမေလး..............သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ႔ တီခ်ယ္ေတြ.............
ဒီအသံရင္းရင္းနွီးနွီးႀကားဖူးတယ္တဲ႔.....ဆုိၿပီး ခဏေလးေနေတာ႔ မဂ်ီးဘယ္သူဆုိတာသိသြားေရာ္........သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာမ်ား ထေတာင္ ခုန္မိတယ္.........
တီခ်ယ္၂ေယာက္လံုးက အဆက္သြယ္အရမ္းၿပတ္ေနတဲ႔သူေတြေနာ္..........တစ္နွစ္ နွစ္နွစ္ ၿပတ္တဲ႔ အဆက္သြယ္မဟုတ္ဘူး
တီခ်ယ္ေဒၚႏြယ္ႏြယ္လတ္ဆုိရင္ ၃နွစ္ေက်ာ္ၿပီ မေတြ႔ရတာ တီခ်ယ္နဲ႔က မဂ်ီးမံုရြာကေန ၿပည္ကြန္ပ်ဴတာကုိအၿပီးေၿပာင္းေတာ႔ ကားတစ္စီးထဲမွာ
ေဘးခ်င္းတူတူက်ၿပီး ရန္ကုန္တူတူၿပန္လာႀကတဲ႔ ဆရာတပည္႔...........တမင္ခိ်န္းထားတာမဟုတ္ဘဲ တုိက္ဆိုင္တာမ်ား.......အံ႔ကုိႀသခ်လုိ႔..........
ဆရာတပည္႔၂ေယာက္ကားတစ္စင္းလံုးမွာ ၂ေယာက္တည္းပါလာသလားမွတ္ရတယ္......
ေၿပာလိုက္တဲ႔စကား ေဖာင္ကိုဖြဲ႔လုိ႔...........ဒါေႀကာင္႔တီခ်ယ္က သူ႔တပည္႔မ ဘယ္မွာဘယ္လိုတာ၀န္က်လည္းဆုိတာသိေနတာ...........
အဲ႔ကတည္းက မေတြ႔ေတာ႔တာ ခု ဖုန္းဆက္ေတာ႔မွ အသံကုိၿပန္ႀကားတာေတာင္ မွတ္မိေနတယ္.........
ကဲ............ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းလဲ............

ေနာက္တီခ်ယ္ ေဒၚနွင္းဆီခ်ိဳခ်ိဳ ဆုိရင္ မဂ်ီး မဟာ၀ိဇၹာၿပီးကတည္းက ကြဲသြား အဆက္သြယ္ၿပတ္သြားတာ............... နွစ္ေပါင္းမ်ားစြားႀကာေညာင္းေနၿပီ....
ဖုန္းထဲမွာ ပေဟ႒ိဖြက္ေတာ႔လည္း သမီးက သမီးက နဲ႔ .......ေနာက္လည္းႀကာေရာ္..........
ေဟာ..........မိုးမိုး ဆုိၿပီး မွတ္မိသြားတယ္..........နံမည္အရင္းေတာင္မွတ္မိေသး...............
ကဲ.........အဲ႔တာပဲႀကည္႔ေတာ႔ နွစ္ဘယ္ေလာက္ႀကာႀကာ ခ်ည္ခဲ႔ႀကတဲ႔ ဆရာတပည္႔သံေယာဇဥ္ႀကိဳးက ဘယ္ေလာက္ခိုင္မာလည္းဆုိတာ ခ်က္ၿခင္းတန္းသိတယ္...
ဒါေတာင္ စာအေသခ်ာသင္ခဲ႔ရတာမဟုတ္ေသးဘူး..............တီခ်ယ္တုိ႔ကၿမင္ဆရာႀကားဆရာေတြေပါ႔.........
ဒါေပမယ္႔ေကာင္းနိုးနိုးရာရာကိုညႊန္ႀကားၿပသသင္ေပးခဲ႔လုိ႔ သင္ဆရာထဲလည္းပါတာပဲ...............
တီခ်ယ္ကေၿပာတယ္.........ဒီလိုမွတ္မိတာ ဘယ္သူ႔အေမမုိ႔လုိ႔လည္းတဲ႔.................
ဟုတ္ပါတယ္...........တီခ်ယ္နဲ႔ မဂ်ီးတုိ႔ဟာ တစ္ခိ်န္က အေမနဲ႔သမီး ညီမနဲ႔အစ္မႀကီးေတြလို အရမ္းခ်စ္ခင္ရိုေသခဲ႔တာ............
တီခ်ယ္တုိ႔ဆို တပည္႔ေတြဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး မ်က္နွာတစ္ခ်က္မပ်က္ခဲ႔ႀကဘူး.........အၿပံဳးလည္းမပ်က္ခဲ႔ႀကဘူး........ေဒါသလည္းမထြက္ခဲ႔ႀကဘူး...........
ကုိယ္ေတြတပည္႔ေတြဆိုတာလည္း ဆိုးသာဆိုးခဲ႔ႀကတာေလ........တစ္ခါဖူးမွ ကုိယ္အမူအရာ နွဳတ္အေၿပာအဆို နဲ႔ မေစာ္ကားမရိုင္းစိုုင္းခဲ႔ႀကဘူး.......
ကုိယ္သင္ရ မသင္ရ ၿမန္မာစာဌာနကဆရာ၊ ဆရာမေတြက ကုိယ္႔မိသားစုလုိ႔သတ္မွတ္ထားခဲ႔တာ...........
ဒဂံုတကၠသိုလ္ ဌာနေပါင္းစံုက ဆရာ၊ဆရာမေတြလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ........
လမ္းမွာ ဘယ္လုိဆရာ၊ဆရာမပဲေတြ႔ေတြ႔ ေဘးေလးအသာကပ္လမ္းဖယ္ေပးၿပီးကုိယ္ေလးယို႔ေပးကာလမ္းေပးလိုက္မိတယ္
ေခါင္းေလးကလည္း အသာယာငံု႔လုိ႔ေပါ႔.......ေႀကာက္ရတဲ႔ဆရာ၊ဆရာမဆို လမ္းမွာမ်က္နွာခ်င္းေတာင္အဆိုင္မခံဘူး
ဟိုးေရွ႔ေရွ႔ကလာေနတာၿမင္တာနဲ႔ ငါဘယ္လမ္းကလစ္ရင္ေကာင္းမလဲ ဆိုၿပီး ေရွာင္ေတာ႔တာပဲ။
ဒါေတာင္ ဆရာ၊ဆရာမက ဆူတာေငါက္တာႀကိမ္းေမာင္းတာ လုပ္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္.........
ဆူဆဲႀကိမ္းေမာင္းစရာလည္းမလိုေအာင္ အလိုလိုကုိယ္႔အသိစိတ္ဓါတ္နဲ႔ကိုယ္ ဆင္ၿခင္ေနတတ္ခဲ႔ႀကတယ္။
ဒီႀကားထဲ ကုိယ္႔ဘာသာကဆံုးမလမ္းညႊန္မွဳေတြကို အေသခ်ာလိုက္နာခံယူခဲ႔ႀကတာ........
ဆရာ၊ဆရာမရဲ ႔အႀကည္႔ေလးတစ္ခ်က္ရရင္ကိုပဲ စိုးထိတ္ေနတာ..........အဲ႔လို ရိုေသလာခဲ႔တဲ႔တပည္႔ေတြ.............
ကုိယ္ေတြတုန္းက ခ်စ္၊ေႀကာက္၊ရိုေသ ဆုိတဲ႔ စကားကိုလက္ကိုင္ထားၿပီးက်င္႔သံုးခဲ႔တာ............

တီခ်ယ္တုိ႔ရဲ ႔ေမတၱာေႀကာင္႔ အဘြားေဆးရံုတက္ေနရတယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္ေႀကကြဲမွဳဆိုးရိမ္မွဳက သက္သာသြားတယ္.........
ေၿမြၿမင္ရင္ နိမိတ္ၿဖစ္တယ္ဆုိတဲ႔ မဂ်ီး    ေသသြားတဲ႔ ေၿမြလက္ပတ္ေၿမြေႀကာင္႔ အဘြားရဲ႔စိတ္မခ်မ္းသာစရာသတင္းႀကားရတယ္.............
ေပးခဲ႔မိတဲ႔ အမွ်ေႀကာင္႔ပဲအဘြားက အရမ္းအဆိုးႀကီးမဟုတ္တာလို႔ထင္လိုက္မိတယ္..........
ဘာလုိ႔ဆိုေတာ႔ အဘြားေဆးရံုတက္တဲ႔အခ်ိန္က သူတုိ႔ကိုေတြ႔တဲ႔အခ်ိန္ၿဖစ္ေနတာကိုး..............စိတ္ထဲကေန ႀကိတ္ၿပီး ေက်းဇူးေတြတင္ေနမိတယ္.......
ေနာက္ၿပီးလင္းေၿမြႀကီးကိုၿမင္ေတာ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ႀကည္နူးၿပီးရတဲ႔ ခံစားမွဳက တီခ်ယ္တုိ႔နဲ႔ၿပန္အဆက္သြယ္ရတဲ႔ ခံစားမွဳနဲ႔ ထပ္တူပဲ............
ဒီလို နိမိတ္ေတြၿဖစ္စရာရွိလုိ႔လားမသိဘူး ဒီရက္ပိုင္းမွာ စိတ္ထဲက ေၿမြအႀကီးႀကီးတစ္ေကာင္ေလာက္ၿမင္ခ်င္လိုက္တာလုိ႔ ခဏခဏ တုိးတိုးညည္းမိတယ္.....
သူမ်ားေတြအဖို႔က ေၿမြဟာေႀကာက္စရာ အသည္းယားစရာ ထိ္တ္လန္႔စရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ၿဖစ္ေပမယ္႔
မဂ်ီးအတြက္က ေၿမြသတၱ၀ါကုိၿမင္ရၿခင္းသည္ မဂ်ီးရဲ ႔ ကံႀကမၼာနဲ႔တစ္နည္းတစ္ဖံုပတ္သက္ေနတယ္လုိ႔ အၿမဲယံုႀကည္မိတယ္........
ဒီရက္ပိုင္းစိတ္ေတြလည္း ရွဳပ္ေထြးၿပီး ဘာကုိမေက်နပ္ၿဖစ္ၿပီးဘယ္သူ႔ကုိမွ အယံုႀကည္မရွိၿဖစ္ေနတာ ............
ဒီလိုစိတ္မ်ိဳးေတြ ၿဖစ္ၿပီဆိုရင္ မဂ်ီးပတ္၀န္းက်င္ရဲ ႔မလွမ္းမကမ္းမွာ အၿမဲေၿမႊသတၱ၀ါေတြေတြ႔ေနမိတယ္.........
မေတြ႔မိရင္ေတာင္ ပါးစပ္က ထုတ္ေဖာ္ေၿပာလုိက္ၿပီးမႀကာဘူး..........ေတြ႔ေတာ႔တာပဲ..............သူတို႔လည္း သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္.........
သူတို႔ကိုေတြ႔ၿမင္ၿပီးသကာလမွာ မဂ်ီးစိတ္လည္းေပါ႔ပါးလန္းဆန္းၿပီးေက်နပ္မွဳအၿမဲၿဖစ္သြားခဲ႔တယ္........................


1:16 AM 6/7/2013

တီခ်ယ္သုိ႔ ေပးစာ

တီခ်ယ္႔တပည္႔လို႔ ခံယူထားတဲ႔ ဒဂံုတကၠသိုလ္ကတပည္႔မို႔ တီခ်ယ္ကတပည္႔အၿဖစ္သတ္မွတ္ရမွာခက္ေနတာလားလို႔ ေတြးမိတယ္။
ဒဂံုတကၠသိုလ္မွာ တီခ်ယ္တာ၀န္က်တဲ႔ရက္ေတြက တီခ်ယ္႔ရဲ ႔လုပ္သက္တစ္ေလွ်ာက္မွာ မေပ်ာ္ဆံုးေက်ာင္းနဲ႔အခ်ိန္ဆိုတာ
ၿမသီလာအလြမ္းေၿပ ၃၅ မွာ ဖတ္လုိက္ရပါတယ္။
စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရသလို တီခ်ယ္႔ကုိလည္း အားနာမိတယ္။

သမီးတို႔လည္း ၁၀တန္းေက်ာင္းသူဘ၀ကတည္းက အိမ္မက္တစ္ခုရွိခဲ႔ပါတယ္။
အဲ႔ဒီ အိ္မ္မက္က တီခ်ယ္ေၿပာတဲ႔ ၿမသီလာအရိပ္ေအာက္ကုိ ခိုလွိဳခ်င္တာပါ။ ဒါေပမယ္႔ အေႀကာင္းေႀကာင္းေႀကာင္႔ တီခ်ယ္႔ရဲ ႔ၿမသီလာနဲ႔ေ၀းခဲ႔ရၿပီး
သမီးတုိ႔ရဲ ႔ ၿမသီလာနဲ႔နွစ္ပါးသြားေလးကခဲ႔ရပါတယ္။
က်ိဳးတုိ႔က်ဲတဲ ေအာ္နီးရွားပိေတာက္အရိ္ပ္ေအာက္မွာ ခုိလွံဳရင္း မိုးေလက်လာရင္ ကုိယ္႔ထီးအမိုးကိုခိုင္ခိုင္ၿမဲေအာင္ကိုင္ရင္း
ေတာ္၀င္လမ္းမႀကီးကုိ ေလွ်ာက္ခဲ႔ႀကရပါတယ္။

တီခ်ယ္႔ဘူမိေဗဒဌာနက တပည္႔ေတြေလာက္ သမီးတုိ႔မရင္းနွီးခဲ႔ေပမယ္႔ ခဏေလးႀကံဳခဲ႔ရၿပီး
တီခ်ယ္နဲ႔ ခဏတာ အေဆာင္၁၉က ေကာ္ရစ္တာလမ္းမွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး စကားေၿပာခဲ႔တာကုိ ခုခ်ိန္ထိမွတ္မိေနပါေသးတယ္။
တစ္ဌာနထဲမွာ အတူတကြေတြ႔ဆံုခဲ႔ရတယ္ ခဏတာသင္ႀကားမွဳႀကံဳခဲ႔ရတယ္ ဆုိလုိ႔ ကိုယ္႔ဆရာလို႔သတ္မွတ္တယ္မထင္ပါနဲ႔ေနာ္.......
သမီးခံယူခ်က္ကိုက ကုိယ္နဲ႔သင္ရ သင္ရ မသင္ရ မသင္ရ ၿမန္မာစာဌာနက ဆရာ၊ဆရာမေတြက ကုိယ္႔ဆရာေတြပါပဲ.....
ဒါေႀကာင္႔လည္း တီခ်ယ္႔Blog မွာေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း တီခ်ယ္႔စာေတြ အနည္းအက်ဥ္းဖတ္မိၿပီး ၀မ္းသာအားရၿဖစ္လုိ႔ မိတ္ဆက္လုိက္မိတာပါ တီခ်ယ္...........
အဲ႔အတြက္ တီခ်ယ္႔ကုိအေနွာက္ယွက္ၿဖစ္သြားေစတယ္ဆုိရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

အြန္လိုင္းမွာ ကုိယ္႔ၿမန္မာစာဌာနက မိသားစုအခ်င္းခ်င္းေတြ႔ရဖုိ႔ဆိုတာ သမီးအဖို႔ခက္ပါတယ္။
တီခ်ယ္ခံစားခဲ႔ရတဲ႔ ခံစားခ်က္အခ်ိဳ ႔ကုိ ခုခ်ိန္မွာ သမီးလည္း ခံစားမိေနပါတယ္.......
ေခတ္ေကာင္းနဲ႔မမွီလိုက္ဘဲ ေခတ္ဆိုးႀကီးထဲမွာ ကုိယ္၀ါသနာပါတာကုိ က်ားကုတ္က်ားခဲ ခဲၿပီးရသေလာက္သိမ္းယူထားခဲ႔ပါတယ္။
တီခ်ယ္တုိ႔ကိုအားက်လို႔ တကၠသိုလ္ကဆရာမၿဖစ္ရမယ္ဆိုတာ တကၠသိုလ္စတက္ခဲ႔ရတဲ႔အခ်ိန္ထဲက ထားခဲ႔တဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ပါ။
ဒီလိုရည္မွန္းခ်က္ေႀကာင္႔လည္း မဟာဘြဲ႔ကုိဆက္တက္ခဲ႔ေပမယ္႔ မဟာဘြဲ႔ကုိေတာ႔ တက္ေရာက္မယူခဲ႔ပါဘူး......။
တရားမွ်တမွဳမရွိဘူးလို႔ ခံယူမိတာေႀကာင္႔ ဘြဲ႔တက္ေရာက္မယူခဲ႔တာပါ။
ဒါေႀကာင္႔ လည္း ခု တကၠသိုလ္က ဆရာမတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနပါၿပီတီခ်ယ္။
ဒါေပမယ္႔ အဆင္႔ၿမင္႔ပညာလက္ေအာက္က တကၠသိုလ္ေတြမွာေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး။
တီခ်ယ္ေၿပာသလို လာဘ္လာဘမ်ားတဲ႔ သမီးရဲ ႔ၿမသီလာႀကီးကို စိတ္ထဲမွာတင္းေနတဲ႔ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းေႀကာင္႔
ဘယ္ေတာ႔မွ ေၿခမခ်ေတာ႔ဘူးလုိ႔ဆံုးၿဖတ္ၿပီး သိပၸံနဲ႔နည္းပညာလက္ေအာက္က ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ကုိေရြးခဲ႔ပါတယ္။
အဆင္႔ၿမင္႔ပညာေလာက္ ၿမန္မာစာဌာနႀကီးကမႀကီးက်ယ္ပါဘူးတီခ်ယ္။
နယ္စပ္ေတြမွာပါဖြင္႔ထားတဲ႔တကၠသိုလ္ေတြမို႔ သြားခ်င္တဲ႔သူနညး္ပါတယ္။
သမီးရဲ ႔ တပည္႔ေတြထဲမွာလည္း တီခ်ယ္႔တပည္႔ေလးေတြလို အမွတ္ရေစမယ္႔တပည္႔မ်ိဳးေလးေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။
တစ္ကယ္ေတာ႔ ဘယ္လက္ေအာက္မွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေတြ႔ရွိတဲ႔ကေလးေတြကေတာ႔ အားလံုးအတူတူေတြပါပဲ တီခ်ယ္..........
ကုိယ္ကသြားေပးမွ သူတို႔က ရႀကတာပါ။
ကုိယ္ကအားလံုးကုိေပးေပမယ္႔ အားလံုးကခံယူပံုၿခင္းကြာေတာ႔ သမီးတုိ႔ေပးတဲ႔အရာမ်ားကို ရတဲ႔သူနည္းပါတယ္။
အၿပည္႔အ၀ရတဲ႔သူနည္းပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ အဲ႔လိုနည္းတဲ႔သူေတြရဲ ႔ မ်က္နွာေလးေတြေႀကာင္႔ ဆက္လက္ၿပီးသမီးဒီအလုပ္မွာ ဆက္လက္တည္ၿမဲေနတာပါ။
သမီးကေတာ႔ ၿမစ္ႀကီးနားဆိုၿပီးအလုပ္စတင္လိုက္တာ မံုရြာကုိေရာက္သြားပါတယ္။
အဲ႔ကေန ခု ၿပည္မွာတာ၀န္က်ေနပါတယ္။ ၿပည္ကေနတစ္ဆင္႔ ဘယ္ကုိေရာက္မလဲဆုိတာေတာ႔ မသိပါဘူး..........
ကုိယ္၀ါသနာပါတာကုိေစတနာထား တတ္နုိင္သေလာက္အနစ္နာခံၿပီးတာ၀န္ေက်ခဲ႔တယ္လုိ႔ကိုယ္႔ဘာသာထင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔တီခ်ယ္.........သမီးတုိ႔က မၿပည္႔တဲ႔အိုးပါ ေဘာင္ခတ္တတ္တဲ႔အိုးေတြပါ။
ကုိယ္သိတာကုိၿပန္ၿပီး ကုိယ္႔ကေလးေတြကိုၿပန္ေၿပာတဲ႔အခါ အခက္ခဲေတြ႔ရပါတယ္။
အဲ႔လိုအခက္ခဲၿဖစ္ရင္ ရန္ကုန္ကုိလွမ္းေမးဖုိ႔ထက္ အသံုးလြယ္တဲ႔ အင္တာနက္ကုိပဲ အားကုိးရတာပါ။
ဒါေႀကာင္႔ ကိုယ္ဖတ္သင္႔တဲ႔ကုိယ္လက္လွမ္းမွီတဲ႔စာေတြကုိအားကုိးေနရတာပါ။
ဒါေပမယ္႔ တၿခားဘာသာရပ္ေတြအတြက္ အင္တာနက္မွာ အလြယ္တကူရွာရတာလြယ္ေပမယ္႔
ၿမန္မာစာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးရွာရတာအင္မတန္ခက္တယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။
သမီးရဲ ႔ညံ႔ဖ်င္းမွဳေႀကာင္႔လားေတာ႔မသိပါဘူး..........ဒါေႀကာင္႔ တီခ်ယ္႔ကုိ ေတြ႔ေတာ႔သမီးအရမ္းေပ်ာ္မိသြားတာပါ။
ဒါေႀကာင္႔၀မ္းသာအားရ ၿပန္မိတ္ဆက္မိတာပါ။
တီခ်ယ္ ခုထိ သမီး Friend request ေတာင္းထားတာ Confirmမေပးေသးဘူး.........
အဲ႔ဒီအတြက္ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္......
တီခ်ယ္႔ကုိ စိတ္အေနွာက္ယွက္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္မိရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္........
Friend request လုပ္တာၿပန္ဖ်က္လုိ႔ရရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲ.............
တီခ်ယ္တပည္႔မဟုတ္ေသာတပည္႔ထဲမွ
တပည္႔.............

ကၽြန္မ ေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မအခက္အခဲႀကံဳတုိင္းေရွ႔ကေနကာကြယ္ေပးမယ္႔  ညီအစ္ကိုေမာင္နွမအရင္းခ်ာမရွိေပမယ္႔
ကၽြန္မကုိငဲ႔ညွာေပးတဲ႔ ေမာင္နွမေတြရွိလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မမွာ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးရမယ္႔ ရင္းနွီးတဲ႔မိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းမရွိေပမယ္႔
ကၽြန္မစိတ္ညစ္တုိင္း အရစ္ခံတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြရွိလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မအလုပ္မွာ ဖိစီးမွဳမ်ားလာလုိ႔မွ်ေ၀လုပ္ကိုင္ေပးမယ္႔လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မရွိေပမယ္႔
ကၽြန္မပင္ပန္းတုိင္းေငးငိုင္တုိင္းနားလည္ေပးတဲ႔လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြေႀကာင္႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မအလြမ္းေတြၿပင္းထန္လာတိုင္းအနားမွာအားေပးမယ္႔ အားေပးေဖာ္မရွိေပမယ္႔
ကၽြန္မလြမ္းသလိုထပ္တူလြမ္းေနတဲ႔ နွလံုးသားတစ္စံုရဲ ႔အလြမ္းမိုးေတြေႀကာင္႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မအိမ္ကိုလြမ္းတုိင္းအေမ႔နားမွာခဏခဏေနခ်င္ေပမယ္႔
ကၽြန္မအိမ္ၿပန္ခ်င္တုိင္းၿပန္လုိ႔မရေအာင္စြမ္းေဆာင္နုိင္တဲ႔ ကၽြန္မရဲ ႔လစာေႀကာင္႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မမွာအရင္ကအြန္လုိင္းသူငယ္ခ်င္းေမာင္နွမေတြအမ်ားႀကီးရွိခဲ႔ေပမယ္႔
ကၽြန္မအြန္လုိင္းသံုးတိုင္း ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနၿပီး ေနႀကတဲ႔သူတုိ႔ကုိႀကည္႔ၿပီး ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မရဲ ႔ ခ်င္ ေတြ (လုိခ်င္စ္ိတ္၊စားခ်င္စိတ္၊သြားခ်င္စိတ္၊ၿဖစ္ခ်င္စိတ္......)ေတြအမ်ားႀကီးရွိေပမယ္႔
ကၽြန္မဘ၀နဲ႔ကၽြန္မတင္းတိမ္နုိင္ေအာင္ ကိုယ္႔ဘာသူထိန္းသိ္မ္းနိုင္ေသးတဲ႔ ကၽြန္မစိတ္ကိုကၽြန္မပိုင္ေသးလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မစိတ္က်ဥ္းႀကပ္လို႔ငိုိခ်င္လာတိုင္း
ကၽြန္မစိတ္ကုိထြက္ေပါက္အၿဖစ္ေပးတတ္တဲ႔ လြမ္းေမာစရာသီခ်င္းေတြနဲ႔ မ်က္ရည္မိုးသြန္ၿဖစ္ေအာင္စာအုပ္ေတြရွိေသးလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မအခုတစ္ေယာက္တည္းလုိ႔ခံစားမိေပမယ္႔
ကၽြန္မမွာဟိုးအရင္ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔ရက္အခ်ိန္ေတြပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ဖူးလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္

ကၽြန္မကုိမသိတဲ႔အေ၀းတစ္ေနရာကိုထြက္ေၿပးသြားခ်င္ေပမယ္႔
ကၽြန္မထြက္ေၿပးလုိ႔မရေအာင္ ခ်ဳပ္ေနွာင္ေပးႀကတဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြရွိေနေသးလုိ႔ ကၽြန္မေပ်ာ္ပါတယ္


ဟုတ္ပါတယ္
ကၽြန္မ ေပ်ာ္ပါတယ္
အရင္ကလည္းေပ်ာ္ပါတယ္
အခုလည္းေပ်ာ္ပါတယ္
ေနာင္လည္းေပ်ာ္မွာပါ



မဂ်ီးဂါေယာင္း

ကၽြန္မ အနွစ္သက္ဆံုးပန္းမ်ား

ယုဇနပန္းတဲ႔.............ယုဇနပင္နဲ႔ဖဲႀကိဳး၀ါသီခ်င္းမွတ္မိႀကမွာေပါ႔။ယုဇန္ပင္ကပန္းရံုေလးဆိုေတာ႔ဖဲႀကိဳးခ်ည္လုိ႔ရမွာေပါ႔လုိ႔ငယ္ငယ္ကေတြးမိတယ္။ ဆုိင္ေတာ႔မဆိုင္ဘူး....သူ႔ရနံ႔ကလည္း နည္းနည္းၿပင္းတယ္။ပန္ၿပီးအိမ္ေရွ႔မွာေနရင္ အိမ္ေနာက္ဖက္ကအနံ႔ရတယ္......

စကား၀ါပန္း................
မဂ်ီးစိတ္ကုိ ရူးေနာက္ေနာက္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္တဲ႔ပန္းေပါ႔....
သူ႔အနံ႔ကိုရွဴမိရင္ သူ႔ကုိပန္မိရင္ စိတ္ကဘယ္လုိမွထိန္းလို႔မရေအာင္ ၿဖစ္မိတယ္။ အၿဖဴ၊အ၀ါ၊အစိမ္းဆုိၿပီး ၃ေရာင္ရွိတယ္......ဒီထဲမွာမွ အစိမ္းကိုေတာ႔မၿမင္ဖူးေသးဘူး။ အစိမ္းကအနံ႔ပိုၿပင္းတယ္လုိ႔ေၿပာႀကတယ္။ အခုအ၀ါေတာင္ဒီေလာက္စိတ္ကထိန္းမရတာ အစိမ္းဆုိရင္ေတာ႔............

 ပုန္းညက္ပန္း............သူကလည္း ကံ႔ေကာ္နဲ႔အပြင္႔ပံုစံၿခင္းတူတယ္။ 
မ်ားေသာအားၿဖင္႔ပြင္႔ဖတ္၅ဖတ္ပါတယ္။ ၀တ္ဆံကအ၀ါ အနံ႔က ေမႊးအိေနတာပဲ................။

 သရဖီပန္း............သူလည္းကံ႔ေကာ္နဲ႔အပြင္႔တူတယ္။ ၀တ္ဆံကအ၀ါလည္းတူတယ္။ဒါေပမယ္႔ သူ႔၀တ္ဆံက အေရာင္ပိုေဖ်ာ႔တယ္။ အနံ႔ကလည္း ေမႊးအီေနတာပဲ.........

 ဒါကေတာ႔နွင္းဆီပန္း ..............မဂ်ီးက ၿမန္မာနွင္းဆီကုိပိုႀကိဳက္တယ္။ သူ႔ပြင္႔ဖတ္ကပိုက်စ္လ်စ္တယ္လုိ႔ခံစားရတယ္။ အနံ ႔သင္းသင္းေလး.......

 ဒါေလးကေတာ႔ ထား၀ယ္မွိဳင္းပန္းလုိ႔ေခၚတယ္။ သူ႔အရြက္နုေလးေတြကို ခူး၊ေရေဆးၿပီးသုပ္စားရင္ ၀မ္းကုိက္တာသက္သာာတယ္လုိ႔ ငယ္ငယ္ကလူႀကီးေတြေၿပာလုိ႔သိရတယ္.....။အနံ႔ေမႊးတာကေတာ႔ တၿခားပန္းေတြနဲ႔မတူဘူး ..........အေရာင္စံုပြင္တ႔ဲပန္းမုိ႔ အရမ္းကိုေ၀ေ၀ဆာဆာရွိတယ္။ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ေပါ႔.........................

 ဆိတ္ဖလူးပန္းတဲ႔..............သူ႔ရနံ႔ကေတာ႔ အရမ္းစူးရွတယ္။ ႀကာႀကာရွဴရင္ မူးေနာက္လာတဲ႔အထိ အနံ႔ၿပင္းတယ္။ ပြင္႔ဖတ္ အၿဖဴေလးေတြမွာ ရိုးတံလိေမၼာ္ေရာင္နဲ႔ပန္းကရွားတယ္။ သူကအရမ္းနုလြန္းလို႔လက္ထဲမွာ နည္းနည္းအခ်ိန္ႀကာႀကာထားရင္ ႏြမ္းသြားတယ္...........။

 ခေရပန္းကိုေတာ႔သိႀကမွာပါ။ ေ၀လည္းေမႊးေႀကြလညး္ေမႊးေလးေပါ႔.........။ သူ႔က်ေတာ႔ သနားစိတ္နဲ႔ပုိၿမတ္နုိးခံရတာမ်ားတယ္....။အေႀကြပန္းေပမယ္႔ေရႊနန္းကိုေရာက္ခ်င္တဲ႔ပန္းကေလးေပါ႔။ ရနံ႔ေလးကရလိုက္တဲ႔သူအဖို႔ အေမာေတြေၿပေအာင္ ေအးၿမေစတဲ႔ အနံ႔ပိုင္ရွင္ေလး..................

 ဒါကေတာ႔ ညေမႊးပန္းလုိ႔လူသိမ်ားႀကတယ္......ညေန၅နာရီေနာက္ပိုင္းဆို ပြင္႔လာၿပီေလ။
တစ္ညလံုးေမႊးအီေနေအာင္ကုိ အနံ႔ၿပင္းၿပစူးရွလြန္းတယ္..............အပြင္႔ေသးေသးေလးနဲ႔မလိုက္ေအာင္ အစြမ္းရွိတဲ႔ ပန္းေပါ႔............ အစုပ္လိုက္ပြင္႔တတ္တယ္ ။သူ႔အေရာင္ကထူးဆန္းတယ္ အစိမ္းဖန္႔ဖန္႔ေလး.............. ။

 တမာပန္းလည္းႀကိဳက္ေသးတယ္..........
ခ်စ္စရာအပြင္႔ေသးေသးေလးနဲ႔မလုိက္ေအာင္ အနံ႔ကခ်ိဳအီလြန္းတယ္။ ေလယူရာသယ္ေဆာင္လုိ႔ရေအာင္ အနံ႔ကေပါ႔ပါးလတ္ဆတ္လြန္းတယ္။ သူ႔ရနံ႔ကိုအဆုတ္ထဲေရာက္ေအာင္ရွဴလုိက္ရင္ အဆုတ္သန္႔တယ္လုိ႔ေၿပာႀကတယ္။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔မသိဘူး။ မံုရြာေနတုန္းတမာေတြပြင္႔ရင္ ရွဴႀကတယ္အဆုတ္ထိေရာက္ေအာင္............သူ႔အခက္ေလးကုိပန္ထားရင္ နနး္ဆန္တယ္လုိ႔ ကိုယ္႔ကုိကုိယ္ထင္မိတယ္............................

 ေဂၚသဇင္လုိ႔ မဂ်ီးကသိထားတယ္။ သူ႔နံမည္ရွိရင္လည္းရွိမွာေပါ႔။
သဇင္ပန္းမႀကိဳက္တဲ႔မဂ်ီး ေဂၚသဇင္ပန္းေတာ႔ ႀကိဳက္တယ္ အနံ႔ေလးသင္းသင္းနဲ႔ အခက္ရွည္ရွည္ေလး တြဲဖက္ရတာပနံသင္႔တယ္။

 စပယ္ပန္းေလး...........
ေအးၿမလန္းဆန္းတဲ႔ ရနံ႔ပိုင္ရွင္ ေဖြးေဖြးၿဖဴတဲ႔ပန္း.............ၿဖဴစင္တဲ႔အခ်စ္ကို စံပယ္ပန္းနဲ႔တင္စားခံရတဲ႔ပန္းေလးေပါ႔...............

မေဟာဂနီပန္းပါရွင္
တမာပန္းလုိပဲအပြင္႔ေသးၿပီး အခတ္ေလးနဲ႔ပြင္႔တယ္။ အနံ႔ကေတာ႔ တမာထက္ပိုစူးတယ္။ အခက္နဲ႔အပြင္႔က စိမ္းစိမ္းေလးမုိ႔အၿမင္ဆန္းတယ္။ သူ႔အသီးထဲက အေစ႔နဲ႔အေခါက္က ေဆးဖက္၀င္တယ္။ ပန္းကေဆးဖက္၀င္မ၀င္ေတာ႔မသိပါဘူးရွင္ ။

 ဒီပန္းကိုၿမင္ၿပီးဒီပန္းအနံ႔ကုိရရင္ အရူးအမူးၿဖစ္ေအာင္စြမ္းေဆာင္နုိင္တယ္။ အဲ႔ပန္းကေတာ႔ ပိေတာက္ပန္းပါပဲ.....။ ဘယ္ေလာက္ထိ အရူးထမိလည္းဆိုရင္ ငါေသရင္ေတာင္
  ဒီပိေတာက္ပန္းလွိဳင္လွိဳင္ပြင္႔တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေသခ်င္တယ္။ ငါ႔ရဲ ႔ရုပ္ကလာပ္ကုိ ပိေတာက္ပန္းေတြအမ်ားႀကီးၿပင္မယ္ဆုိတဲ႔အထိ ရူးသြပ္မိတယ္။ ပန္ရတာအားမရလုိ႔ အိပ္ရာထဲမွာပါ ခင္းက်င္းၿပီး အိပ္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္နုိင္တဲ႔ပန္းပါ။

 ကံ႔ေကာ္.............
သူ႔ကိုအမ်ားႀကီးအခိုင္လုိက္၊ အပင္မွာေ၀ေ၀ဆာဆာပြင္႔တာၿမင္ရင္ စိတ္ကုိဘယ္လိုေပ်ာ္ရႊင္လည္းဆိုတာ စာဖြဲ႔ၿပလုိ႔မရဘူး....။ပြင္႔ဖတ္ေလး ၄ဖတ္၅ဖတ္နဲ႔ ၀တ္ဆံေတြတစ္ေထြးႀကီးနဲ႔ အနံ႔ေလးက သင္းပ်ံ႔ေမႊးႀကိဳင္တဲ႔ရနံ႔။ သူ႔ကုိနူးနူးညံ႔ညံ႔ေလးကိုင္တြယ္မိေအာင္ သူက အိေၿႏၶႀကီးတယ္ေလ............